قورئانا پیرۆز › سورەتا ق › ئایەتا ٣٩
سورەتا ق · ئایەتا ٣٩ ب تەفسیرا کوردی
Qaf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكۡرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُۥ قَلۡبٌ أَوۡ أَلۡقَى ٱلسَّمۡعَ وَهُوَ شَهِيدٞ ﴿٣٧﴾
د تێبرنا ملله‌تێن بۆرین دا بيرئينان وعيبره‌ته‌ك بۆ وى هه‌يه يێ دله‌ك هه‌بت پێ تێ بگه‌هت، يان گوهدارییێ بكه‌ت وخۆ بێ ئاگه‌هـ نه‌كه‌ت، ودلێ وى يێ ئاماده بت.
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبٖ ﴿٣٨﴾
و ب ڕاستى هه‌ر حه‌فت عه‌سمان وعه‌رد وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤبه‌رێ دا هه‌ى مه د شه‌ش ڕۆژان دا ئافراندن، وچو زه‌حمه‌ت ووه‌ستيان ب وێ چه‌ندێ ڤه نه‌گه‌هشته مه. وئه‌ڤ شيانا مه‌زن نيشانه ل سه‌ر هندێ كو خودێ دشێت مرییان زێندى بكه‌ت.
فَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ قَبۡلَ طُلُوعِ ٱلشَّمۡسِ وَقَبۡلَ ٱلۡغُرُوبِ ﴿٣٩﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێهنا خۆ ل سه‌ر وێ گۆتنێ فره‌هـ بكه يا دره‌وپێكه‌ر دبێژن، هندى خودێیه ل به‌ر وان دانايه، وتو سپێدێ به‌رى ڕۆژ بهه‌لێت، وئێڤارى به‌رى ڕۆژ ئاڤاببت.
وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَأَدۡبَٰرَ ٱلسُّجُودِ ﴿٤٠﴾
و ب شه‌ڤێ، ب سوپاسى ڤه نڤێژێ بۆ خودايێ خۆ بكه، وپشتى نڤێژان تو ته‌سبيحا خودايێ خۆ بكه.
وَٱسۡتَمِعۡ يَوۡمَ يُنَادِ ٱلۡمُنَادِ مِن مَّكَانٖ قَرِيبٖ ﴿٤١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- گوهدارییێ بكه ده‌مێ ملياكه‌ت ب پفكرنا د (بۆڕییێ) دا ژ جهه‌كێ نێزيك ڤه گازى دكه‌ت.