قورئانا پیرۆز › سورەتا ق › ئایەتا ٤٠
سورەتا ق · ئایەتا ٤٠ ب تەفسیرا کوردی
Qaf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبٖ ﴿٣٨﴾
و ب ڕاستى ههر حهفت عهسمان وعهرد وههر تشتهكێ د ناڤبهرێ دا ههى مه د شهش ڕۆژان دا ئافراندن، وچو زهحمهت ووهستيان ب وێ چهندێ ڤه نهگههشته مه. وئهڤ شيانا مهزن نيشانه ل سهر هندێ كو خودێ دشێت مرییان زێندى بكهت.
فَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ قَبۡلَ طُلُوعِ ٱلشَّمۡسِ وَقَبۡلَ ٱلۡغُرُوبِ ﴿٣٩﴾
ڤێجا تو -ئهى پێغهمبهر- بێهنا خۆ ل سهر وێ گۆتنێ فرههـ بكه يا درهوپێكهر دبێژن، هندى خودێیه ل بهر وان دانايه، وتو سپێدێ بهرى ڕۆژ بههلێت، وئێڤارى بهرى ڕۆژ ئاڤاببت.
وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَأَدۡبَٰرَ ٱلسُّجُودِ ﴿٤٠﴾
و ب شهڤێ، ب سوپاسى ڤه نڤێژێ بۆ خودايێ خۆ بكه، وپشتى نڤێژان تو تهسبيحا خودايێ خۆ بكه.
وَٱسۡتَمِعۡ يَوۡمَ يُنَادِ ٱلۡمُنَادِ مِن مَّكَانٖ قَرِيبٖ ﴿٤١﴾
وتو -ئهى پێغهمبهر- گوهدارییێ بكه دهمێ ملياكهت ب پفكرنا د (بۆڕییێ) دا ژ جههكێ نێزيك ڤه گازى دكهت.
يَوۡمَ يَسۡمَعُونَ ٱلصَّيۡحَةَ بِٱلۡحَقِّۚ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُرُوجِ ﴿٤٢﴾
ڕۆژا وان گوهـ ل قێرییا ڕابوونێ دبت ئهو قێڕییا ڕاست وچو گومان تێدا نه، ئهو ڕۆژا دهركهفتنا مرییانه ژ گۆڕان.