قورئانا پیرۆز › سورەتا سبأ › ئایەتا ١٢
سورەتا سبأ · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Saba
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ مِنَّا فَضۡلٗاۖ يَٰجِبَالُ أَوِّبِي مَعَهُۥ وَٱلطَّيۡرَۖ وَأَلَنَّا لَهُ ٱلۡحَدِيدَ ﴿١٠﴾
و ب ڕاستى مه پێغه‌مبه‌رينى وكيتاب وزانين دابوو داوودى، ومه گۆتبوو چيا وته‌يران: ته‌سبيحاتان د گه‌ل وى ڤه‌گێرن، ومه ئاسن بۆ وى نه‌رم كربوو، ڤێجا ئه‌و د ده‌ستى دا وه‌كى هه‌ڤيرى لێ هاتبوو وى چاوا دڤيا وه لێ دكر.
أَنِ ٱعۡمَلۡ سَٰبِغَٰتٖ وَقَدِّرۡ فِي ٱلسَّرۡدِۖ وَٱعۡمَلُواْ صَٰلِحًاۖ إِنِّي بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ ﴿١١﴾
كو تو -ئه‌ى داوود- كومزرییێن به‌رفره‌هـ وتمام چێ بكه، وخه‌له‌كێن وان موكم بێخه به‌رێك، ووه‌سا بچويك چێ نه‌كه كو ئه‌و كومزرى ب كێر به‌ڕه‌ڤانییێ نه‌ئێت، ووه‌سا مه‌زن ژى چێ نه‌كه كو خودان نه‌شێت بكه‌ته به‌ر خۆ، وتو وبنه‌مالا خۆ گوهدارییا خودێ بكه‌ن، هندى ئه‌زم ئه‌ز ب كارێ هوين دكه‌ن يێ بينه‌رم، تشته‌ك ژێ ل به‌ر من به‌رزه نابت.
وَلِسُلَيۡمَٰنَ ٱلرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهۡرٞ وَرَوَاحُهَا شَهۡرٞۖ وَأَسَلۡنَا لَهُۥ عَيۡنَ ٱلۡقِطۡرِۖ وَمِنَ ٱلۡجِنِّ مَن يَعۡمَلُ بَيۡنَ يَدَيۡهِ بِإِذۡنِ رَبِّهِۦۖ وَمَن يَزِغۡ مِنۡهُمۡ عَنۡ أَمۡرِنَا نُذِقۡهُ مِنۡ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ ﴿١٢﴾
ومه با بنده‌ستى سوله‌يمانى كر، ئه‌و با ژ سپێدێ حه‌تا نيڤرۆ قويناغا هه‌يڤه‌كێ دچوو، و ژ نيڤرۆ حه‌تا ئێڤارى قويناغا هه‌يڤه‌كێ دچوو ژ ڕێڤه‌چوونا عه‌ده‌تى، ومه سفر وه‌كى ئاڤێ بۆ وى ڕۆن كربوو، تشتێ وى ڤيابا وى ژێ چێ دكر، ومه ئه‌جنه ژى بنده‌ستى وى كربوون، ئه‌و ب ئانه‌هییا خودێ ل به‌ر ده‌ستێ وى بوون، كارێ وى ڤيابا وان بۆ دكر، وهه‌چییێ ژ وان خۆ ژ وێ فه‌رمانێ لا بده‌ت يا مه لێ كرى كو گوهدارییا سوله‌يمانییه، ئه‌م ژ عه‌زابا ئاگرێ هه‌لكرى دێ ب وى ده‌ينه تامكرن.
يَعۡمَلُونَ لَهُۥ مَا يَشَآءُ مِن مَّحَٰرِيبَ وَتَمَٰثِيلَ وَجِفَانٖ كَٱلۡجَوَابِ وَقُدُورٖ رَّاسِيَٰتٍۚ ٱعۡمَلُوٓاْ ءَالَ دَاوُۥدَ شُكۡرٗاۚ وَقَلِيلٞ مِّنۡ عِبَادِيَ ٱلشَّكُورُ ﴿١٣﴾
هه‌ر تشته‌كێ سوله‌يمانى بڤێت ژ ئاڤاكرنا مزگه‌فتان بۆ عيباده‌تى، و ژ چێكرنا په‌يكه‌ران ژ شويشه‌ى وسفرى، وجهێن مه‌زن وه‌كى بركێن ئاڤێ، وديز وقازانێن ژ به‌ر مه‌زنییا وان نه‌ئێنه لڤاندن، ئه‌جنان بۆ وى چێ دكرن، ومه گۆته بنه‌مالا داوودى: هوين شوكرا خودێ بكه‌ن سه‌را وى تشتێ وى دايه هه‌وه، كو گوهدارییا وى بكه‌ن، وكێم ژبه‌نییێن من هه‌نه گه‌له‌ك شوكرا خودێ بكه‌ن.
فَلَمَّا قَضَيۡنَا عَلَيۡهِ ٱلۡمَوۡتَ مَا دَلَّهُمۡ عَلَىٰ مَوۡتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلۡأَرۡضِ تَأۡكُلُ مِنسَأَتَهُۥۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلۡجِنُّ أَن لَّوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ٱلۡغَيۡبَ مَا لَبِثُواْ فِي ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ ﴿١٤﴾
ڤێجا ده‌مێ مه مرن ب سه‌ر سوله‌يمانى دا ئيناى، ژ خويركێ پێڤه‌تر كه‌سێ مرنا وى نيشا ئه‌جنان نه‌دا، خويركێ ژ وى گۆپالی خوار يێ وى پالێ خۆ دايه سه‌ر، ئينا سوله‌يمان كه‌فته عه‌ردى، هنگى ئه‌جنان زانى كو ئه‌گه‌ر وان غه‌يب زانيبا ئه‌و نه دمانه د عه‌زابا ڕه‌زيلكه‌ر وكارێ نه‌خۆش دا؛ چونكى وان هزر دكر ئه‌و يێ ساخه. وئه‌ڤ ئايه‌ته هندێ دگه‌هينت كو چو ڕاستى بۆ وێ هزرێ نينه يا هنده‌ك هزر دكه‌ن كو ئه‌جنه غه‌يبێ دزانن؛ چونكى ئه‌گه‌ر وان غه‌يب زانيبا ئه‌و دا زانن كو سوله‌يمان سلاڤ لێ بن يێ مرى، وئه‌و نه‌دمانه د عه‌زابێ دا.