ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا سبأ › ئایەتا ١٦

سورەتا سبأ · ئایەتا ١٦ ب تەفسیرا کوردی

Saba

  • مەککەهێ
  • ٥٤ ئایەت
  • جوز ٢٢

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. فَلَمَّا قَضَيۡنَا عَلَيۡهِ ٱلۡمَوۡتَ مَا دَلَّهُمۡ عَلَىٰ مَوۡتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلۡأَرۡضِ تَأۡكُلُ مِنسَأَتَهُۥۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلۡجِنُّ أَن لَّوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ٱلۡغَيۡبَ مَا لَبِثُواْ فِي ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ ﴿١٤﴾

    ڤێجا ده‌مێ مه‌ مرن ب سه‌ر سوله‌يمانى دا ئيناى، ژ خويركێ پێڤه‌تر كه‌سێ مرنا وى نيشا ئه‌جنان نه‌دا، خويركێ ژ وى گۆپالی خوار يێ وى پالێ خۆ دايه‌ سه‌ر، ئينا سوله‌يمان كه‌فته‌ عه‌ردى، هنگى ئه‌جنان زانى كو ئه‌گه‌ر وان غه‌يب زانيبا ئه‌و نه‌ دمانه‌ د عه‌زابا ڕه‌زيلكه‌ر وكارێ نه‌خۆش دا؛ چونكى وان هزر دكر ئه‌و يێ ساخه‌. وئه‌ڤ ئايه‌ته‌ هندێ دگه‌هينت كو چو ڕاستى بۆ وێ هزرێ نينه‌ يا هنده‌ك هزر دكه‌ن كو ئه‌جنه‌ غه‌يبێ دزانن؛ چونكى ئه‌گه‌ر وان غه‌يب زانيبا ئه‌و دا زانن كو سوله‌يمان سلاڤ لێ بن يێ مرى، وئه‌و نه‌دمانه‌ د عه‌زابێ دا.

  2. لَقَدۡ كَانَ لِسَبَإٖ فِي مَسۡكَنِهِمۡ ءَايَةٞۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٖ وَشِمَالٖۖ كُلُواْ مِن رِّزۡقِ رَبِّكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لَهُۥۚ بَلۡدَةٞ طَيِّبَةٞ وَرَبٌّ غَفُورٞ ﴿١٥﴾

    ب ڕاستى د ئاڤاهییێن ئويجاخا سه‌به‌ئییان دا ل (يه‌مه‌نێ) نيشانه‌ك ل سه‌ر شيانا مه‌ هه‌بوو: دو باغ ل لايێ ڕاستێ ويێ چه‌پێ، هوين ژ ڕزقێ خودايێ خۆ بخۆن، وشوكرا قه‌نجییا وى بكه‌ن؛ چونكى باژێرێ هه‌وه‌ يێ خودان ئاخ وهه‌وايه‌كێ باشه‌، وخودايێ هه‌وه‌ يێ باش گونه‌هـ ژێبره‌ بۆ هه‌وه‌.

  3. فَأَعۡرَضُواْ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ سَيۡلَ ٱلۡعَرِمِ وَبَدَّلۡنَٰهُم بِجَنَّتَيۡهِمۡ جَنَّتَيۡنِ ذَوَاتَيۡ أُكُلٍ خَمۡطٖ وَأَثۡلٖ وَشَيۡءٖ مِّن سِدۡرٖ قَلِيلٖ ﴿١٦﴾

    ڤێجا وان پشت دا ئه‌مرێ خودێ، ئينا مه‌ له‌هى ولێمشتا دژوار يا كو چو تشت خۆ ل به‌ر نه‌گرت، ب سه‌ر وان دا هنارت، ووێ لێمشتێ ئاڤبه‌ندا وان هه‌ڕفاند وبيستانێن وان خرابكرن، ومه‌ هه‌ردو باغێن وان يێن خودان به‌رهه‌م ب دو باغێن خودان به‌رهه‌مه‌كێ نه‌خۆش وته‌عل، وخودان هنده‌ك داروبارێ بێ به‌رهه‌م، وتشته‌كێ كێم ژ وێ دارا تێر سترى گوهاڕتن.

  4. ذَٰلِكَ جَزَيۡنَٰهُم بِمَا كَفَرُواْۖ وَهَلۡ نُجَٰزِيٓ إِلَّا ٱلۡكَفُورَ ﴿١٧﴾

    ئه‌ڤ گوهاڕتنا ژ باشییێ بۆ خرابییێ ژ به‌ر كوفرا وان بوو، وكو وان شوكرا خودێ نه‌كرى، وهه‌ما ژ وى پێڤه‌تر يێ زێده‌ ب ناڤ كوفرێ ڤه‌ چووى كه‌سه‌ك ب ڤێ عه‌زابێ مه‌ عه‌زاب نه‌دا.

  5. وَجَعَلۡنَا بَيۡنَهُمۡ وَبَيۡنَ ٱلۡقُرَى ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَا قُرٗى ظَٰهِرَةٗ وَقَدَّرۡنَا فِيهَا ٱلسَّيۡرَۖ سِيرُواْ فِيهَا لَيَالِيَ وَأَيَّامًا ءَامِنِينَ ﴿١٨﴾

    و د ناڤبه‌را خه‌لكێ (سه‌به‌ئێ) دا -ل يه‌مه‌نێ- ووان گوندێن مه‌ به‌ره‌كه‌ت هاڤێتییێ -ل شامێ- هنده‌ك باژێرێن نێزيكى ئێك كو ل ڤى يێ دى بێته‌ديتن مه‌ دابوون، ومه‌ ڕێڤه‌چوونا ل وان باژێران كربوو قويناغ قويناغ كو چو زه‌حمه‌ت پێڤه‌ نه‌ئێته‌ ديتن، ومه‌ گۆته‌ وان: چى گاڤا هه‌وه‌ بڤێت هوين ل ڤان باژێران هه‌ڕن ب شه‌ڤ بت يان ب ڕۆژ بت، پشتڕاست وبێ ترس، نه‌ هوين تێنى دبن نه‌ برسى.