ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا سبأ › ئایەتا ٢٥

سورەتا سبأ · ئایەتا ٢٥ ب تەفسیرا کوردی

Saba

  • مەککەهێ
  • ٥٤ ئایەت
  • جوز ٢٢

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَلَا تَنفَعُ ٱلشَّفَٰعَةُ عِندَهُۥٓ إِلَّا لِمَنۡ أَذِنَ لَهُۥۚ حَتَّىٰٓ إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمۡ قَالُواْ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمۡۖ قَالُواْ ٱلۡحَقَّۖ وَهُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡكَبِيرُ ﴿٢٣﴾

    و ل نك خودێ مه‌هده‌را چو مه‌هده‌رچییان مفاى ناده‌ت بۆ وى نه‌بت يێ خودێ ده‌ستويرى بۆ داى. و ژ مه‌زنییا شيانا خودێیه‌ ئه‌گه‌ر ئه‌و ب وه‌حییێ ئاخفت وخه‌لكێ عه‌سمانان گوهـ ل ده‌نگێ وى بوو هه‌مى ژ ترسان دا ڤه‌دله‌رزن، حه‌تا كو وه‌كى دلگرتنه‌كێ ب سه‌ر وان دا دئێت، ڤێجا ده‌مێ ترس ژ سه‌ر وان ڕادبت هنده‌ك ژ وان دبێژنه‌ هنده‌كان: خودايێ هه‌وه‌ چ گۆت؟ فريشته‌ دێ بێژن: وى ڕاستى گۆت، وئه‌وه‌ يێ ب خۆ وده‌سهه‌لات وبهايێ خۆ يێ بلند، و د سه‌ر هه‌ر تشته‌كى ڕا يێ مه‌زن.

  2. ۞قُلۡ مَن يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ قُلِ ٱللَّهُۖ وَإِنَّآ أَوۡ إِيَّاكُمۡ لَعَلَىٰ هُدًى أَوۡ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ ﴿٢٤﴾

    تو بێژه‌ بوتپه‌رێسان: كى ب بارانێ ڕزقى ژ عه‌سمانان دده‌ته‌ هه‌وه‌، و ب شينكاتى ومه‌عده‌نى ڕزقى ژ عه‌ردى دده‌ته‌ هه‌وه‌؟ مسۆگه‌ر ئه‌و دێ بێژن: خودێیه‌، وئه‌گه‌ر ئه‌و وێ نه‌بێژن ژى تو بێژه‌ وان: خودێیه‌ يێ ڕزقده‌هـ، وئێك ژ هه‌ردو ده‌سته‌كان ئه‌م يان هوين يێن ل سه‌ر هيدايه‌تێ، يان يێن د به‌رزه‌بوونه‌كا ئاشكه‌را دا نقۆ بووين.

  3. قُل لَّا تُسۡـَٔلُونَ عَمَّآ أَجۡرَمۡنَا وَلَا نُسۡـَٔلُ عَمَّا تَعۡمَلُونَ ﴿٢٥﴾

    تو بێژه‌: پسيارا گونه‌هێن مه‌ ژ هه‌وه‌ نائێته‌كرن، وپسيارا كريارێن هه‌وه‌ ژى ژ مه‌ نائێته‌كرن؛ چونكى ئه‌م ژ هه‌وه‌ وكوفرا هه‌وه‌ دبه‌رينه‌.

  4. قُلۡ يَجۡمَعُ بَيۡنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفۡتَحُ بَيۡنَنَا بِٱلۡحَقِّ وَهُوَ ٱلۡفَتَّاحُ ٱلۡعَلِيمُ ﴿٢٦﴾

    تو بێژه‌: خودايێ مه‌ دێ مه‌ وهه‌وه‌ پێكڤه‌ ل ڕۆژا قيامه‌تێ كۆم كه‌ت، پاشى دێ ب دادییێ حوكمى د ناڤبه‌را مه‌ وهه‌وه‌ دا كه‌ت، وئه‌وه‌ ڤه‌كه‌ر يێ حوكمى د ناڤبه‌را به‌نییێن خۆ دا دكه‌ت، يێ پڕزانا ب وى حوكمێ دڤێت بێته‌كرن، و ب حالێ به‌نییێن خۆ، تشته‌ك ل به‌ر وى به‌رزه‌ نابت.

  5. قُلۡ أَرُونِيَ ٱلَّذِينَ أَلۡحَقۡتُم بِهِۦ شُرَكَآءَۖ كَلَّاۚ بَلۡ هُوَ ٱللَّهُ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ﴿٢٧﴾

    تو بێژه‌: كانێ هوين ب ده‌ليل وهێجه‌ت ڤه‌ وان نيشا من بده‌ن يێن هه‌وه‌ داينه‌ د گه‌ل خودێ و د په‌رستنێ دا كرينه‌ شريكێن وى، ئه‌رێ وان تشته‌ك ئافراندییه‌؟ نه‌خێر مه‌سه‌له‌ يا وه‌سا نينه‌ وه‌كى وان گۆتى، به‌لكى ئه‌و ب تنێیه‌ يێ ب دورستى په‌رستن بۆ دئێته‌كرن، د تۆلستاندنا خۆ دا يێ زاله‌، و د گۆتن وكريار وڕێڤه‌برنێ دا يێ كاربنه‌جهه‌.