قورئانا پیرۆز › سورەتا ص › ئایەتا ١٦
سورەتا ص · ئایەتا ١٦ ب تەفسیرا کوردی
Sad
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ﴿١٤﴾
ئه‌ڤان هه‌مییان دره‌و ب پێغه‌مبه‌ران كربوو، ئينا ئه‌و هێژاى عه‌زابا خودێ بوون، وعه‌زابا وى ب سه‌ر وان دا هات.
وَمَا يَنظُرُ هَـٰٓؤُلَآءِ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ مَّا لَهَا مِن فَوَاقٖ ﴿١٥﴾
وئه‌گه‌ر ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه مانه ل سه‌ر شركا خۆ هه‌ما ژبلی پفكرنه‌كا چو زڤڕين د دويڤ دا نه‌بن ئه‌و چاڤه‌ڕێیى تشته‌كێ دى نابن كو عه‌زاب ب سه‌ر وان دا بێت.
وَقَالُواْ رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبۡلَ يَوۡمِ ٱلۡحِسَابِ ﴿١٦﴾
ووان گۆت: خودايێ مه تو د دنيايێ دا به‌رى ئاخره‌تێ، له‌زێ بۆ مه ل بارا مه يا عه‌زابێ بكه. ووان بۆ تڕانه ئه‌ڤ گۆتنه گۆت.
ٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱذۡكُرۡ عَبۡدَنَا دَاوُۥدَ ذَا ٱلۡأَيۡدِۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ ﴿١٧﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێهنا خۆ ل سه‌ر گۆتنا وان يا بۆ ته نه‌خۆش فره‌هـ بكه، وتو به‌حسێ به‌نییێ مه داوودى بكه ئه‌وێ خودان هێز ل سه‌ر دوژمنێن خودێ ويێ صه‌بركێش ل سه‌ر گوهدارییا خودێ، هندى ئه‌وه وى گه‌له‌ك تۆبه دكر و ل وى تشتى دزڤڕى يێ خودێ ژێ ڕازى. و د ڤێ چه‌ندێ دا صه‌برئينانه‌ك بۆ پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن هه‌يه.
إِنَّا سَخَّرۡنَا ٱلۡجِبَالَ مَعَهُۥ يُسَبِّحۡنَ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِشۡرَاقِ ﴿١٨﴾
هندى ئه‌مين مه چيا د گه‌ل داوودى بنده‌ست كربوون، وان سپێده وئێڤاران د گه‌ل وى ته‌سبيح دكرن.