قورئانا پیرۆز › سورەتا ص › ئایەتا ٤٢
سورەتا ص · ئایەتا ٤٢ ب تەفسیرا کوردی
Sad
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلۡفَىٰ وَحُسۡنَ مَـَٔابٖ ﴿٤٠﴾
وهندى سوله‌يمانه ل ئاخره‌تێ نێزيكییه‌ك وجهه‌كێ باش يێ لێ زڤڕينێ بۆ وى ل نك مه هه‌يه.
وَٱذۡكُرۡ عَبۡدَنَآ أَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلشَّيۡطَٰنُ بِنُصۡبٖ وَعَذَابٍ ﴿٤١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ به‌نییێ مه ئه‌ييووبى بكه، ده‌مێ وى گازى خودايێ خۆ كرى كو شه‌يتان يێ بوويه ئه‌گه‌را گه‌هشتنا وه‌ستيان ونه‌خۆشییێ د له‌ش ومال وعه‌يالی دا بۆ من.
ٱرۡكُضۡ بِرِجۡلِكَۖ هَٰذَا مُغۡتَسَلُۢ بَارِدٞ وَشَرَابٞ ﴿٤٢﴾
مه گۆتێ: تو پییێ خۆ ل عه‌ردى بده كانییه‌كا سار دێ بۆ ته ژێ زێت، تو ژێ ڤه‌خۆ، وخۆ پێ بشوو. دێ نه‌خۆشییا ته چت.
وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةٗ مِّنَّا وَذِكۡرَىٰ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ ﴿٤٣﴾
ئينا مه نه‌خۆشییا وى ژ سه‌ر وى ڕاكر، ومه ژن وعه‌يال دانێ، وهندى دى عه‌يال ونه‌ڤى مه دانێ، ئه‌ڤه هه‌مى دلۆڤانییه‌ك بۆ ژ نك مه بۆ وى، وبيرئينانه‌ك بوو بۆ خودان عه‌قلێن دورست؛ دا ئه‌و بزانن به‌رفره‌هى ونه‌مانا نه‌خۆشییێ دويماهییا صه‌بركێشانێیه.
وَخُذۡ بِيَدِكَ ضِغۡثٗا فَٱضۡرِب بِّهِۦ وَلَا تَحۡنَثۡۗ إِنَّا وَجَدۡنَٰهُ صَابِرٗاۚ نِّعۡمَ ٱلۡعَبۡدُ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٞ ﴿٤٤﴾
ومه گۆته وى: تو قه‌فته‌كا داڤێن گیایى د ده‌ستێ خۆ بگره، وپێ بدانه ژنكا خۆ دا سويندا ته نه‌شكێت؛ چونكى وى سويند خواربوو ئه‌و دێ سه‌د جه‌لدان دانته وێ ژ به‌ر خه‌له‌تییه‌كا وێ كرى. هندى ئه‌مين مه ئه‌ييووب بێهنفره‌هـ ديت، چ باش به‌نییه ئه‌و، هندى ئه‌وه ئه‌و گه‌له‌ك ل ئه‌مرێ خودايێ خۆ دزڤڕى.