قورئانا پیرۆز › سورەتا ص › ئایەتا ٤٤
سورەتا ص · ئایەتا ٤٤ ب تەفسیرا کوردی
Sad
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ٱرۡكُضۡ بِرِجۡلِكَۖ هَٰذَا مُغۡتَسَلُۢ بَارِدٞ وَشَرَابٞ ﴿٤٢﴾
مه گۆتێ: تو پییێ خۆ ل عه‌ردى بده كانییه‌كا سار دێ بۆ ته ژێ زێت، تو ژێ ڤه‌خۆ، وخۆ پێ بشوو. دێ نه‌خۆشییا ته چت.
وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةٗ مِّنَّا وَذِكۡرَىٰ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ ﴿٤٣﴾
ئينا مه نه‌خۆشییا وى ژ سه‌ر وى ڕاكر، ومه ژن وعه‌يال دانێ، وهندى دى عه‌يال ونه‌ڤى مه دانێ، ئه‌ڤه هه‌مى دلۆڤانییه‌ك بۆ ژ نك مه بۆ وى، وبيرئينانه‌ك بوو بۆ خودان عه‌قلێن دورست؛ دا ئه‌و بزانن به‌رفره‌هى ونه‌مانا نه‌خۆشییێ دويماهییا صه‌بركێشانێیه.
وَخُذۡ بِيَدِكَ ضِغۡثٗا فَٱضۡرِب بِّهِۦ وَلَا تَحۡنَثۡۗ إِنَّا وَجَدۡنَٰهُ صَابِرٗاۚ نِّعۡمَ ٱلۡعَبۡدُ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٞ ﴿٤٤﴾
ومه گۆته وى: تو قه‌فته‌كا داڤێن گیایى د ده‌ستێ خۆ بگره، وپێ بدانه ژنكا خۆ دا سويندا ته نه‌شكێت؛ چونكى وى سويند خواربوو ئه‌و دێ سه‌د جه‌لدان دانته وێ ژ به‌ر خه‌له‌تییه‌كا وێ كرى. هندى ئه‌مين مه ئه‌ييووب بێهنفره‌هـ ديت، چ باش به‌نییه ئه‌و، هندى ئه‌وه ئه‌و گه‌له‌ك ل ئه‌مرێ خودايێ خۆ دزڤڕى.
وَٱذۡكُرۡ عِبَٰدَنَآ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ أُوْلِي ٱلۡأَيۡدِي وَٱلۡأَبۡصَٰرِ ﴿٤٥﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ به‌نییێن مه: ئيبراهيم وئيسحاق ويه‌عقووبى بكه؛ چونكى ئه‌و ل سه‌ر عيباده‌تێ خودێ دخودان هێز بوون، و د دينێ وى دا دشاره‌زا وخودان ديتن بوون.
إِنَّآ أَخۡلَصۡنَٰهُم بِخَالِصَةٖ ذِكۡرَى ٱلدَّارِ ﴿٤٦﴾
هندى ئه‌مين مه تايبه‌تمه‌ندییه‌كا مه‌زن دابوو وان، كو هه‌رده‌م بيرا ئاخره‌تێ ل سه‌ر دلێن وان بوو، ڤێجا وان ب عيباده‌تكرنێ بۆ مه كارێ وێ ڕۆژێ كر، وبه‌رێ خه‌لكى ژى دا وێ چه‌ندێ.