قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ١١
سورەتا طه · ئایەتا ١١ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَهَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿٩﴾
وئه‌رێ به‌حسێ مووسايێ كوڕێ عمرانى بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هاتییه‌كرن؟
إِذۡ رَءَا نَارٗا فَقَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِقَبَسٍ أَوۡ أَجِدُ عَلَى ٱلنَّارِ هُدٗى ﴿١٠﴾
ده‌مێ وى ب شه‌ڤ ئاگره‌كێ هل ديتى ڤێجا وى گۆتییه عه‌يالێ خۆ: كا ڕاوه‌ستن ئه‌زێ ئاگره‌كى دبينم، به‌لكى ئه‌ز بزۆته‌كى بۆ هه‌وه ژێ بينم هوين خۆ پێ گه‌رم بكه‌ن، وئاگره‌كێ دى پێ هلكه‌ن، يان به‌لكى ئه‌ز مرۆڤه‌كى ل وێرێ ببينم ڕێكێ نيشا مه بده‌ت.
فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ يَٰمُوسَىٰٓ ﴿١١﴾
ڤێجا ده‌مێ مووسا هاتییه نك وى ئاگرى خودێ گازى كرێ: ئه‌ى مووسا.
إِنِّيٓ أَنَا۠ رَبُّكَ فَٱخۡلَعۡ نَعۡلَيۡكَ إِنَّكَ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوٗى ﴿١٢﴾
هندى ئه‌زم ئه‌ز خودايێ ته مه ڤێجا تو پێلاڤا خۆ بێخه، نوكه تو يێ ل نهالا (طووايێ) يا من به‌ره‌كه‌ت ئێخستییێ. ئه‌ڤه بۆ هندێ دا ئه‌و بۆ ئاخافتنا د گه‌ل خودايێ خۆ ئاماده ببت.
وَأَنَا ٱخۡتَرۡتُكَ فَٱسۡتَمِعۡ لِمَا يُوحَىٰٓ ﴿١٣﴾
ومن تو ئه‌ى مووسا بۆ په‌ياما خۆ هلبژارتى، ڤێجا تو گوهـ بده وى تشتێ بۆ ته ب وه‌حى ژ نك من دئێت.