surah020سورەتا طه · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی

إِذۡ رَءَا نَارٗا فَقَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِقَبَسٍ أَوۡ أَجِدُ عَلَى ٱلنَّارِ هُدٗى ﴿١٠﴾

ده‌مێ وى ب شه‌ڤ ئاگره‌كێ هل ديتى ڤێجا وى گۆتییه‌ عه‌يالێ خۆ: كا ڕاوه‌ستن ئه‌زێ ئاگره‌كى دبينم، به‌لكى ئه‌ز بزۆته‌كى بۆ هه‌وه‌ ژێ بينم هوين خۆ پێ گه‌رم بكه‌ن، وئاگره‌كێ دى پێ هلكه‌ن، يان به‌لكى ئه‌ز مرۆڤه‌كى ل وێرێ ببينم ڕێكێ نيشا مه‌ بده‌ت.

فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ يَٰمُوسَىٰٓ ﴿١١﴾

ڤێجا ده‌مێ مووسا هاتییه‌ نك وى ئاگرى خودێ گازى كرێ: ئه‌ى مووسا.

إِنِّيٓ أَنَا۠ رَبُّكَ فَٱخۡلَعۡ نَعۡلَيۡكَ إِنَّكَ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوٗى ﴿١٢﴾

هندى ئه‌زم ئه‌ز خودايێ ته‌ مه‌ ڤێجا تو پێلاڤا خۆ بێخه‌، نوكه‌ تو يێ ل نهالا (طووايێ) يا من به‌ره‌كه‌ت ئێخستییێ. ئه‌ڤه‌ بۆ هندێ دا ئه‌و بۆ ئاخافتنا د گه‌ل خودايێ خۆ ئاماده‌ ببت.

وَأَنَا ٱخۡتَرۡتُكَ فَٱسۡتَمِعۡ لِمَا يُوحَىٰٓ ﴿١٣﴾

ومن تو ئه‌ى مووسا بۆ په‌ياما خۆ هلبژارتى، ڤێجا تو گوهـ بده‌ وى تشتێ بۆ ته‌ ب وه‌حى ژ نك من دئێت.

إِنَّنِيٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدۡنِي وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ ﴿١٤﴾

هندى ئه‌زم ئه‌ز ئه‌و خودامه‌ يێ ژ من پێڤه‌تر ب دورستى په‌رستن بۆ كه‌سێ دى نائێته‌كرن، چو هه‌ڤپشك من نينن، ڤێجا تو په‌رستنا من ب تنێ بكه‌، وتو نڤێژێ بكه‌ دا به‌حسێ من تێدا بكه‌ى.