قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ١١٣
سورەتا طه · ئایەتا ١١٣ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞وَعَنَتِ ٱلۡوُجُوهُ لِلۡحَيِّ ٱلۡقَيُّومِۖ وَقَدۡ خَابَ مَنۡ حَمَلَ ظُلۡمٗا ﴿١١١﴾
وڕوییێن ههمى چێكرییان بۆ چێكهرێ وان چهميان، ئهوه زێندییێ نهمرت، يێ ب كارێ چێكرییێن خۆ ڕادبت. و ب ڕاستى ئهو ل ڕۆژا قيامهتێ خوسارهت بوو يێ شريكهك بۆ خودێ داناى.
وَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَلَا يَخَافُ ظُلۡمٗا وَلَا هَضۡمٗا ﴿١١٢﴾
وههچییێ كارێن چاك بكهت وباوهرى ب خودايێ خۆ ههبت، ئهو ژ زۆردارییهكێ ناترست كو گونههێن وى بێنه زێدهكرن، و ژ خوارنا مافێ خۆ ژى ناترست كو خێرێن وى بێنه كێمكرن.
وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَٰهُ قُرۡءَانًا عَرَبِيّٗا وَصَرَّفۡنَا فِيهِ مِنَ ٱلۡوَعِيدِ لَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ أَوۡ يُحۡدِثُ لَهُمۡ ذِكۡرٗا ﴿١١٣﴾
ووهكى مه دلێ خودان باوهران برییه كريارێن چاك، ومه كافر ژ مانا ل سهر گونههێ وكوفرا ب ئايهتێن خۆ داينه پاش، وهسا مه ئهڤ قورئانه ب زمانێ عهرهبى ئينا خوارێ؛ دا ئهو تێ بگههن، ومه گهلهك ڕهنگێن گهف وترساندنێ تێدا دياركرن؛ دا ئهو تهقوایا خودايێ خۆ بكهن، يان دا ئهڤ قورئانه بيرئينانهكێ بۆ وان چێ بكهت.
فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡحَقُّۗ وَلَا تَعۡجَلۡ بِٱلۡقُرۡءَانِ مِن قَبۡلِ أَن يُقۡضَىٰٓ إِلَيۡكَ وَحۡيُهُۥۖ وَقُل رَّبِّ زِدۡنِي عِلۡمٗا ﴿١١٤﴾
ڤێجا يێ پاك وبلند بت خودێ ژ ههر كێماسییهكێ، ئهو مهلكێ دهسههلاتا وى ل سهر ههر مهلكهكى زال، يێ ههمى تشتان ب ڕێڤه دبهت، ئهو ب خۆ يێ حهقه، وسۆز وگهفا وى يا حهقه، وههر تشتهكێ ژ وى بێت يێ حهقه. وتو ل دهمێ وهرگرتنا قورئانێ بهرى جبريلی ڕا نهكه حهتا ئهو ژێ خلاس بت، وتو بێژه: خودايێ من تو زانينێ ل سهر زانينا من زێدهكه.
وَلَقَدۡ عَهِدۡنَآ إِلَىٰٓ ءَادَمَ مِن قَبۡلُ فَنَسِيَ وَلَمۡ نَجِدۡ لَهُۥ عَزۡمٗا ﴿١١٥﴾
و ب ڕاستى بهرى ئادهم ژ دارێ بخۆت مه شيرهت لێ كربوو كو ئهو ژێ نهخۆت، ومه گۆتبوو وى: هندى ئبليسه دوژمنێ ته ويێ ژنكا تهيه، ڤێجا ئهو ههوه ژ بهحهشتێ دهرنهئێخت، ئهگهر هوين د دنيايێ دا دێ د نهخۆشییێ دا بن، ئينا شهيتانى وهسواس بۆ چێكر ووى گوهدارییا وى كر، وئادهمى شيرهتا مه ژبيركر، ومه نهديت وى ئهو تشت پاراستى يێ فهرمان پێ ل وى هاتییهكرن.