قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ١٢٤
سورەتا طه · ئایەتا ١٢٤ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ثُمَّ ٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَتَابَ عَلَيۡهِ وَهَدَىٰ ﴿١٢٢﴾
پاشى خودێ ئاده‌م هلبژارت، ونێزيك كر، وتۆبا وى قه‌بويل كر، وبه‌رێ وى دا ڕێكێ.
قَالَ ٱهۡبِطَا مِنۡهَا جَمِيعَۢاۖ بَعۡضُكُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوّٞۖ فَإِمَّا يَأۡتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدٗى فَمَنِ ٱتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشۡقَىٰ ﴿١٢٣﴾
خودێ گۆته ئاده‌مى وحه‌ووايێ: هوين پێكڤه د گه‌ل ئبليسى ژ به‌حه‌شتێ هه‌ڕنه خوارێ بۆ عه‌ردى، وهوين هه‌ردو وئه‌و دوژمنێن ئێكن، ڤێجا ئه‌گه‌ر رێنيشادان وئاشكه‌راكرنه‌ك ژ من بۆ هه‌وه هات هه‌چییێ دويكه‌فتنا ڕێنيشادان وئاشكه‌راكرنا من كر ئه‌و د دنيايێ دا دێ ئێته سه‌ر ڕێ، ودێ ب هيدايه‌ت كه‌ڤت، و ل ئاخره‌تێ ژى ئه‌و ب عه‌زابا خودێ دل نه‌خۆش نابت.
وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ ﴿١٢٤﴾
وهه‌چییێ پشت بده‌ته زكرێ من د دنيايێ دا ژينه‌كا ب زه‌حمه‌ت وبه‌رته‌نگ بۆ وى هه‌يه، ئه‌گه‌ر خۆ ل به‌ر چاڤ وه‌سا يا ديار بت كو ئه‌و يێ به‌رده‌ست فره‌هه ژى، و ل ڕۆژا قيامه‌تێ ئه‌م دێ وى كۆره ژ ديتنێ وده‌ليلان ڕاكه‌ينه‌ڤه.
قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا ﴿١٢٥﴾
وى گۆت: خودايێ من بۆچى ته ئه‌ز كۆره ڕاكرم، وئه‌و ب خۆ د دنيايێ دا ئه‌ز يێ ب چاڤ بووم؟
قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ ﴿١٢٦﴾
خودێ گۆته وى: من تو كۆره ڕاكرى؛ چونكى ئايه‌تێن من يێن ئاشكه‌را بۆ ته هاتبوون، وته پشتا خۆ دابوويێ وباوه‌رى پێ نه‌ئينابوو، ڤێجا كا چاوا د دنيايێ دا ته ئه‌و هێلابوون وه‌سا ئه‌ڤرۆ د ئاگرى دا تو ژى دێ ئێيه هێلان.