ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ١٢٧

سورەتا طه · ئایەتا ١٢٧ ب تەفسیرا کوردی

Taha

  • مەککەهێ
  • ١٣٥ ئایەت
  • جوز ١٦

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا ﴿١٢٥﴾

    وى گۆت: خودايێ من بۆچى ته‌ ئه‌ز كۆره‌ ڕاكرم، وئه‌و ب خۆ د دنيايێ دا ئه‌ز يێ ب چاڤ بووم؟

  2. قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ ﴿١٢٦﴾

    خودێ گۆته‌ وى: من تو كۆره‌ ڕاكرى؛ چونكى ئايه‌تێن من يێن ئاشكه‌را بۆ ته‌ هاتبوون، وته‌ پشتا خۆ دابوويێ وباوه‌رى پێ نه‌ئينابوو، ڤێجا كا چاوا د دنيايێ دا ته‌ ئه‌و هێلابوون وه‌سا ئه‌ڤرۆ د ئاگرى دا تو ژى دێ ئێيه‌ هێلان.

  3. وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي مَنۡ أَسۡرَفَ وَلَمۡ يُؤۡمِنۢ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦۚ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبۡقَىٰٓ ﴿١٢٧﴾

    و ب ڤى ڕه‌نگى ئه‌م د دنيايێ دا وى جزا دده‌ين يێ ب بێ ئه‌مرییا خودايێ خۆ زێده‌گاڤى ل خۆ كرى، وباوه‌رى ب ئايه‌تێن وى نه‌ئيناى، وعه‌زابا ئاخره‌تێ ئه‌وا بۆ وان هاتییه‌ ئاماده‌كرن يا نه‌خۆشى دژوارتر وبه‌رده‌وامتره‌؛ چونكى ئه‌و ب دويماهى نائێت.

  4. أَفَلَمۡ يَهۡدِ لَهُمۡ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ يَمۡشُونَ فِي مَسَٰكِنِهِمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّأُوْلِي ٱلنُّهَىٰ ﴿١٢٨﴾

    ئه‌رێ ڤێجا ما بۆ ملله‌تێ ته ‌-ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئاشكه‌را نه‌بوويه‌ كانێ مه‌ چه‌ند ملله‌تێن دره‌و ب پێغه‌مبه‌ران كرى به‌رى وان تێبرن وئه‌و د جهـ ووارێ وان ڕا دچن، وشوينوارێن نه‌مانا وان دبينن؟ هندى د وان ملله‌ت وشوينوارێن عه‌زابدانا وان دايه‌ عيبره‌ت وشيره‌ت بۆ خودان عه‌قلێن دورست هه‌نه‌.

  5. وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامٗا وَأَجَلٞ مُّسَمّٗى ﴿١٢٩﴾

    وئه‌گه‌ر نه‌ ژ به‌ر په‌يڤه‌كێ با كو ژ خودايێ ته‌ ده‌ركه‌فتییه‌ وده‌مه‌كێ ل نك وى يێ ده‌سنيشانكرى تێچوون ب له‌ز دا گه‌هته‌ وان؛ چونكى وان خۆ هه‌ژى هندێ كرییه‌.