قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ٢٥
سورەتا طه · ئایەتا ٢٥ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لِنُرِيَكَ مِنۡ ءَايَٰتِنَا ٱلۡكُبۡرَى ﴿٢٣﴾
مه ئه‌و چه‌نده كر؛ دا ئه‌م ژ وان ئايه‌تێن خۆ يێن مه‌زن نيشا ته -ئه‌ى مووسا- بده‌ين يێن دبنه نيشان ل سه‌ر شيان وده‌سهه‌لاتا مه يا مه‌زن، ودورستییا پێغه‌مبه‌رينییا ته.
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿٢٤﴾
تو -ئه‌ى مووسا- هه‌ڕه نك فيرعه‌ونى؛ چونكى ئه‌و ژ پێ خۆ ده‌ركه‌فتییه وبێ ئه‌مرییا خودايێ خۆ كرییه، وتو به‌رێ وى بده ته‌وحيد وپه‌رستنا خودێ.
قَالَ رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي ﴿٢٥﴾
مووساى گۆت: خودايێ من تو سنگێ من بۆ من فره‌هـ بكه.
وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي ﴿٢٦﴾
وكارێ من ل به‌ر من ب ساناهى بێخه.
وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي ﴿٢٧﴾
وتو ئه‌زمانێ من ب گۆتنا ره‌هوان به‌رده.