قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ٣٧
سورەتا طه · ئایەتا ٣٧ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرٗا ﴿٣٥﴾
هندى تويى تو ب مه يێ بينهر بووى، تشتهك ژ كارێ مه ل بهر ته نائێته ڤهشارتن.
قَالَ قَدۡ أُوتِيتَ سُؤۡلَكَ يَٰمُوسَىٰ ﴿٣٦﴾
خودێ گۆت: ب ڕاستى ههر تشتهكێ ته خواستى من دا ته ئهى مووسا.
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَيۡكَ مَرَّةً أُخۡرَىٰٓ ﴿٣٧﴾
و ب ڕاستى جارهكا دى ژى بهرى ڤێ قهنجییێ مه منهتهك ل ته كر بوو -ئهى مووسا- دهمێ تو يێ ساڤا ڤێجا مه تو ژ فيرعهونى ڕزگاركرى.
إِذۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰٓ ﴿٣٨﴾
دهمێ مه ئێخستییه سهر دلێ دهیكا ته.
أَنِ ٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلتَّابُوتِ فَٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلۡيَمِّ فَلۡيُلۡقِهِ ٱلۡيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأۡخُذۡهُ عَدُوّٞ لِّي وَعَدُوّٞ لَّهُۥۚ وَأَلۡقَيۡتُ عَلَيۡكَ مَحَبَّةٗ مِّنِّي وَلِتُصۡنَعَ عَلَىٰ عَيۡنِيٓ ﴿٣٩﴾
كو تو كوڕێ خۆ مووساى پشتى بوونا وى بكه د صندۆقهكێ دا، پاشى وى بهاڤێژه د نيلی دا، ونيل دێ وى هاڤێته بهر لێڤێ، ونهيارێ من ونهيارێ وى فيرعهون دێ وى گرت. ومن ڤيانهك ژ نك خۆ ب سهر ته دا بهردابوو، ڤێجا ژ بهر وێ چهندێ تو د ناڤ خهلكى دا يێ خۆشتڤى بووى، ودا تو ل بهر چاڤێ من و ب پاراستنا من بێيه پهروهردهكرن. وئهڤ ئايهته سالۆخهتێ ههبوونا چاڤى بۆ خودايێ مهزن بنهجهـ دكهت ب ڕهنگهكێ بابهتى وى بت.