ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ٣٨

سورەتا طه · ئایەتا ٣٨ ب تەفسیرا کوردی

Taha

  • مەککەهێ
  • ١٣٥ ئایەت
  • جوز ١٦

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. قَالَ قَدۡ أُوتِيتَ سُؤۡلَكَ يَٰمُوسَىٰ ﴿٣٦﴾

    خودێ گۆت: ب ڕاستى هه‌ر تشته‌كێ ته‌ خواستى من دا ته‌ ئه‌ى مووسا.

  2. وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَيۡكَ مَرَّةً أُخۡرَىٰٓ ﴿٣٧﴾

    و ب ڕاستى جاره‌كا دى ژى به‌رى ڤێ قه‌نجییێ مه‌ منه‌ته‌ك ل ته‌ كر بوو -ئه‌ى مووسا- ده‌مێ تو يێ ساڤا ڤێجا مه‌ تو ژ فيرعه‌ونى ڕزگاركرى.

  3. إِذۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰٓ ﴿٣٨﴾

    ده‌مێ مه‌ ئێخستییه‌ سه‌ر دلێ ده‌یكا ته‌.

  4. أَنِ ٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلتَّابُوتِ فَٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلۡيَمِّ فَلۡيُلۡقِهِ ٱلۡيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأۡخُذۡهُ عَدُوّٞ لِّي وَعَدُوّٞ لَّهُۥۚ وَأَلۡقَيۡتُ عَلَيۡكَ مَحَبَّةٗ مِّنِّي وَلِتُصۡنَعَ عَلَىٰ عَيۡنِيٓ ﴿٣٩﴾

    كو تو كوڕێ خۆ مووساى پشتى بوونا وى بكه‌ د صندۆقه‌كێ دا، پاشى وى بهاڤێژه‌ د نيلی دا، ونيل دێ وى هاڤێته‌ به‌ر لێڤێ، ونه‌يارێ من ونه‌يارێ وى فيرعه‌ون دێ وى گرت. ومن ڤيانه‌ك ژ نك خۆ ب سه‌ر ته‌ دا به‌ردابوو، ڤێجا ژ به‌ر وێ چه‌ندێ تو د ناڤ خه‌لكى دا يێ خۆشتڤى بووى، ودا تو ل به‌ر چاڤێ من و ب پاراستنا من بێيه‌ په‌روه‌رده‌كرن. وئه‌ڤ ئايه‌ته‌ سالۆخه‌تێ هه‌بوونا چاڤى بۆ خودايێ مه‌زن بنه‌جهـ دكه‌ت ب ڕه‌نگه‌كێ بابه‌تى وى بت.

  5. إِذۡ تَمۡشِيٓ أُخۡتُكَ فَتَقُولُ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ مَن يَكۡفُلُهُۥۖ فَرَجَعۡنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَۚ وَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا فَنَجَّيۡنَٰكَ مِنَ ٱلۡغَمِّ وَفَتَنَّـٰكَ فُتُونٗاۚ فَلَبِثۡتَ سِنِينَ فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ ثُمَّ جِئۡتَ عَلَىٰ قَدَرٖ يَٰمُوسَىٰ ﴿٤٠﴾

    ومه‌ منه‌ت ل ته‌ كر ده‌مێ خويشكا ته‌ دايه‌ ب دويڤ ته‌ڤه‌، ووێ دگۆته‌ وان يێن تو برى: ئه‌رێ ئه‌ز وى نيشا هه‌وه‌ بده‌م يێ وى بچويكى بۆ هه‌وه‌ ب خودان بكه‌ت، وشيرى بده‌تێ؟ ئينا مه‌ تو زڤڕاندییه‌ نك ده‌یكا ته‌ پشتى تو كه‌فتییه‌ د ده‌ستێن فيرعه‌ونى دا؛ دا چاڤێن وێ ب سلامه‌تییا ته‌ ژ خندقينێ وكوشتنێ روهن ببن، و ل سه‌ر چوونا ته‌ ب خه‌م نه‌كه‌ڤت، وته‌ ب خه‌له‌تى ڤه‌ زه‌لامێ قبتى كوشت ڤێجا مه‌ تو ژ خه‌ما كريارا ته‌ وترسا كوشتنێ ڕزگاركرى، ومه‌ تو جه‌ڕباندى، ڤێجا ب ترس ڤه‌ تو چوويه‌ نك خه‌لكێ (مه‌ديه‌ن)، وچه‌ند ساله‌كان تو د ناڤ وان دا ماى، پاشى ل وى ده‌مێ مه‌ بۆ هنارتنا ته‌ داناى تو ل دويڤ قه‌ده‌را مه‌ ژ (مه‌ديه‌نێ) هاتى، وكار هه‌مى د ده‌ستێ خودێ دايه‌.