قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ٤٢
سورەتا طه · ئایەتا ٤٢ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِذۡ تَمۡشِيٓ أُخۡتُكَ فَتَقُولُ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ مَن يَكۡفُلُهُۥۖ فَرَجَعۡنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَۚ وَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا فَنَجَّيۡنَٰكَ مِنَ ٱلۡغَمِّ وَفَتَنَّـٰكَ فُتُونٗاۚ فَلَبِثۡتَ سِنِينَ فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ ثُمَّ جِئۡتَ عَلَىٰ قَدَرٖ يَٰمُوسَىٰ ﴿٤٠﴾
ومه منهت ل ته كر دهمێ خويشكا ته دايه ب دويڤ تهڤه، ووێ دگۆته وان يێن تو برى: ئهرێ ئهز وى نيشا ههوه بدهم يێ وى بچويكى بۆ ههوه ب خودان بكهت، وشيرى بدهتێ؟ ئينا مه تو زڤڕاندییه نك دهیكا ته پشتى تو كهفتییه د دهستێن فيرعهونى دا؛ دا چاڤێن وێ ب سلامهتییا ته ژ خندقينێ وكوشتنێ روهن ببن، و ل سهر چوونا ته ب خهم نهكهڤت، وته ب خهلهتى ڤه زهلامێ قبتى كوشت ڤێجا مه تو ژ خهما كريارا ته وترسا كوشتنێ ڕزگاركرى، ومه تو جهڕباندى، ڤێجا ب ترس ڤه تو چوويه نك خهلكێ (مهديهن)، وچهند سالهكان تو د ناڤ وان دا ماى، پاشى ل وى دهمێ مه بۆ هنارتنا ته داناى تو ل دويڤ قهدهرا مه ژ (مهديهنێ) هاتى، وكار ههمى د دهستێ خودێ دايه.
وَٱصۡطَنَعۡتُكَ لِنَفۡسِي ﴿٤١﴾
ومن ئهڤ ههمى نعمهته د گهل ته كرن -ئهى مووسا- بۆ هلبژارتنا ته؛ دا پهياما من هلگرى وبگههينییه خهلكى، و ب فهرمانا من ڕاببى.
ٱذۡهَبۡ أَنتَ وَأَخُوكَ بِـَٔايَٰتِي وَلَا تَنِيَا فِي ذِكۡرِي ﴿٤٢﴾
ئهى مووسا تو وبرايێ خۆ هاروون ب وان ئايهتێن من ڤه يێن دبنه نيشان ل سهر خوداينى وشيانا من وڕاستییا پێغهمبهرينییا ته ههڕن، وهوين د مهسهلا كرنا زكرێ من دا سست ولاواز نهبن.
ٱذۡهَبَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿٤٣﴾
هوين ههردو ههڕنه نك فيرعهونى؛ چونكى ئهوى پێ ل توخويبان دانايه و ب ناڤ كوفر وزۆردارییێ ڤه چوويه.
فَقُولَا لَهُۥ قَوۡلٗا لَّيِّنٗا لَّعَلَّهُۥ يَتَذَكَّرُ أَوۡ يَخۡشَىٰ ﴿٤٤﴾
ڤێجا هوين گۆتنهكا نهرم ونازك بێژنێ؛ دا بهلكى ئهو بيرا خۆ ل خودايێ خۆ بينتهڤه يان ژى بترست.