ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا يس › ئایەتا ١١

سورەتا يس · ئایەتا ١١ ب تەفسیرا کوردی

Ya-Sin

  • مەککەهێ
  • ٨٣ ئایەت
  • جوز ٢٢–٢٣

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَجَعَلۡنَا مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ سَدّٗا وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ سَدّٗا فَأَغۡشَيۡنَٰهُمۡ فَهُمۡ لَا يُبۡصِرُونَ ﴿٩﴾

    ومه‌ ل به‌راهییا كافران و ل پشت وان ژى په‌رژانه‌ك دانا، ڤێجا ئه‌و وه‌كى وى لێ هاتن يێ ل به‌ر وپشت ڕێ لێ هاتییه‌گرتن، ومه‌ چاڤێن وان كۆره‌ كرن؛ ژ به‌ر كوفر وخۆمه‌زنكرنا وان، له‌و ئه‌و ب ڕێكێ ناكه‌ڤن وچو نابينن، وهه‌ر ئێكێ گازییا ئیسلامێ قه‌بویل نه‌كه‌ت، ئه‌و هێژاى ڤى جزاییه‌.

  2. وَسَوَآءٌ عَلَيۡهِمۡ ءَأَنذَرۡتَهُمۡ أَمۡ لَمۡ تُنذِرۡهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿١٠﴾

    ل به‌ر ڤان كافران وه‌كى ئێكه‌ تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وان بترسينى يان نه‌ترسينى، ئه‌و باوه‌رییێ نائينن.

  3. إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلذِّكۡرَ وَخَشِيَ ٱلرَّحۡمَٰنَ بِٱلۡغَيۡبِۖ فَبَشِّرۡهُ بِمَغۡفِرَةٖ وَأَجۡرٖ كَرِيمٍ ﴿١١﴾

    هه‌ما ترساندنا ته‌ مفایى دگه‌هينته‌ وى يێ باوه‌رییێ ب قورئانێ بينت، ودويكه‌فتنا وان ئه‌حكامێن خودێ بكه‌ت يێن تێدا هاتين، و ژ خودايێ پڕدلۆڤان بترست، ل وى ده‌مێ ژ خودێ پێڤه‌تر كه‌س وى نه‌بينت، ڤێجا تو مزگينییێ ب گونه‌هـ ژێبرنێ بده‌يێ، وخێره‌كا مه‌زن يا كو خودێ ل ئاخره‌تێ دێ ده‌تێ، كو به‌حه‌شته‌، سه‌را كريارێن وى يێن چاك.

  4. إِنَّا نَحۡنُ نُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَنَكۡتُبُ مَا قَدَّمُواْ وَءَاثَٰرَهُمۡۚ وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ ﴿١٢﴾

    هندى ئه‌مين ئه‌م هه‌مى مرییان ل ڕۆژا قيامه‌تێ زێندى دكه‌ينه‌ڤه‌، وئه‌م وى كارى دنڤيسين يێ ئه‌و دكه‌ن چ باشى بت چ خرابى، وئه‌م شوينوارێن وان ژى دنڤيسين يێن ئه‌و د ژينا خۆ دا وپشتى مرنا خۆ ژى بووينه‌ ئه‌گه‌را په‌يدابوونا وان، وه‌كى عه‌يالێ چاك، وزانينا ب مفا، وخێرا به‌رده‌وام، وخرابییێن وان ژى يێن وه‌كى شركێ وگونه‌هان ئه‌م دنڤيسين، وهه‌ر تشته‌ك مه‌ د كيتابه‌كا ئاشكه‌را دا هژمارتییه‌، كو ماكا كيتابانه‌ وله‌وحێ پاراستییه‌، وزڤڕينا وان بۆ نك وییه‌. ڤێجا بلا خودان عه‌قل حسێبێ د گه‌ل خۆ بكه‌ت؛ دا د ژينا خۆ دا وپشتى مرنا خۆ ژى بۆ كرنا خێرێ ببته‌ جهێ چاڤلێكرنێ.

  5. وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ ﴿١٣﴾

    وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- مه‌ته‌له‌كێ بۆ بوتپه‌رێسێن ملله‌تێ خۆ بينه‌؛ دا ئه‌و مفایى بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن، وئه‌و سه‌رهاتییا خودانێن گوندییه‌، ده‌مێ پێغه‌مبه‌ر بۆ وان هاتين.