قورئانا پیرۆز › سورەتا يس › ئایەتا ٦٩
سورەتا يس · ئایەتا ٦٩ ب تەفسیرا کوردی
Ya-Sin
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَوۡ نَشَآءُ لَمَسَخۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمۡ فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مُضِيّٗا وَلَا يَرۡجِعُونَ ﴿٦٧﴾
وئه‌گه‌ر مه ڤيابا ئه‌م دا ڕه‌نگ وڕوییێن وان گوهۆڕين ووان ل سه‌ر جهێ وان نه‌لڤ كه‌ين، ڤێجا نه ئه‌و دشيان پێشڤه بچن، ونه ل پاش خۆ بزڤڕن.
وَمَن نُّعَمِّرۡهُ نُنَكِّسۡهُ فِي ٱلۡخَلۡقِۚ أَفَلَا يَعۡقِلُونَ ﴿٦٨﴾
وهه‌چییێ ئه‌م ژییێ وى درێژ بكه‌ين حه‌تا پير ببت جاره‌كا دى ئه‌م دێ وى زڤڕينينه وى حالی يێ وى ژێ ده‌ست پێ كرى ده‌مێ عه‌قلێ وى وله‌شێ وى تێدا دلاواز، ئه‌رێ ڤێجا ما ئه‌و فام ناكه‌ن ونزانن يێ ڤێ د گه‌ل وان بكه‌ت دشێت وان دوباره ڕاكه‌ته‌ڤه؟
وَمَا عَلَّمۡنَٰهُ ٱلشِّعۡرَ وَمَا يَنۢبَغِي لَهُۥٓۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ وَقُرۡءَانٞ مُّبِينٞ ﴿٦٩﴾
ومه چو شعر نيشا موحه‌ممه‌دى نه‌داينه، ونه هێژاى وییه ئه‌و شاعر بت، هه‌ما ئه‌ڤا ئه‌و بۆ هه‌وه پێ هاتى بيرئينانه‌كه خودان عه‌قل بيرا خۆ پێ دئيننه‌ڤه، وقورئانه‌كا حوكم وشيره‌ت ئاشكه‌رايه.
لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيّٗا وَيَحِقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ﴿٧٠﴾
دا ئه‌و پێ بێته ترساندن يێ دلساخ وهشيار، ودا عه‌زاب ل سه‌ر كافران حه‌ق ببت؛ چونكى ب هاتنا قورئانێ وان چو هێجه‌ت نه‌مان.
أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا خَلَقۡنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتۡ أَيۡدِينَآ أَنۡعَٰمٗا فَهُمۡ لَهَا مَٰلِكُونَ ﴿٧١﴾
ئه‌رێ وما خه‌لكى نه‌ديتییه كو ژ به‌ر وان هنده‌ك حه‌يوان مه ئافراندن وبنده‌ستى وان كرن، ڤێجا ئه‌و بۆ وان دبنه خودان.