قورئانا پیرۆز › سورەتا يونس › ئایەتا ١٣
سورەتا يونس · ئایەتا ١٣ ب تەفسیرا کوردی
Yunus
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞وَلَوۡ يُعَجِّلُ ٱللَّهُ لِلنَّاسِ ٱلشَّرَّ ٱسۡتِعۡجَالَهُم بِٱلۡخَيۡرِ لَقُضِيَ إِلَيۡهِمۡ أَجَلُهُمۡۖ فَنَذَرُ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ ﴿١١﴾
وئه‌گه‌ر خودێ له‌زێ د نفرينێن مرۆڤان دا بكه‌ت وه‌كى ئه‌و له‌زێ بۆ وان د دوعايێن خێرێ دا دكه‌ت، ئه‌و هه‌مى دا تێ چن، ڤێجا ئه‌م وان يێن ژ عه‌زابا مه نه‌ترسن وباوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ نه‌ئينن د سه‌رداچوونا وان دا حێبه‌تى وبه‌رزه دهێلين.
وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوۡ قَاعِدًا أَوۡ قَآئِمٗا فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمۡ يَدۡعُنَآ إِلَىٰ ضُرّٖ مَّسَّهُۥۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلۡمُسۡرِفِينَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٢﴾
وئه‌گه‌ر نه‌خۆشى وته‌نگاڤییه‌ك گه‌هشته مرۆڤه‌كى پێخه‌مه‌ت ڕاكرنا وێ نه‌خۆشییێ ئه‌و ل سه‌ر ته‌نشتێ يان ڕوينشتى يان ژ پییان ڤه، ل دويڤ وى حالێ ئه‌و تێدا ده‌مێ نه‌خۆشى دگه‌هتێ، دێ هه‌وارێن خۆ گه‌هينته مه. ڤێجا گاڤا مه ئه‌و نه‌خۆشى ژ سه‌ر وى ڕاكر، ئه‌و دێ به‌رده‌وامییێ ل سه‌ر ڕێبازا خۆ يا ئێكێ كه‌ت يا ئه‌و به‌رى وێ نه‌خۆشییێ ل سه‌ر دچوو، وئه‌و دێ وێ نه‌خۆشییێ وته‌نگاڤییێ ژ بيرا خۆ به‌ت يا ئه‌و كه‌فتییێ، وسوپاسییا خودايێ خۆ ناكه‌ت يێ ئه‌و نه‌خۆشى ژ سه‌ر ڕاكرى، وكا چاوا ل به‌ر ڤى مرۆڤى هاتییه خه‌ملاندن كو ئه‌و به‌رده‌وامییێ ل سه‌ر كافرى وهه‌ڤڕكییا خۆ بكه‌ت پشتى خودێ نه‌خۆشى ژ سه‌ر ڕاكرى، وه‌سا ل به‌ر وان يێن زێده دره‌و ل سه‌ر ناڤێ خودێ وپێغه‌مبه‌رێن وى كرين ئه‌و كارێ ئه‌و دكه‌ن ژ گونه‌هێ وشركێ يێ هاتییه خه‌ملاندن.
وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَا ٱلۡقُرُونَ مِن قَبۡلِكُمۡ لَمَّا ظَلَمُواْ وَجَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَمَا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُواْۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿١٣﴾
و ب ڕاستى ئه‌و ملله‌تێن به‌رى هه‌وه -گه‌لی بوتپه‌رێسان- پێغه‌مبه‌رێن خودێ دره‌وين ده‌رێخستين، مه تێ برن ده‌مێ وان شرك كرى، وپێغه‌مبه‌رێن وان ب ده‌ليل ونيشانێن ئاشكه‌را يێن ڕاستییا وان ئاشكه‌را دكه‌ن ژ نك خودێ بۆ وان هاتن، به‌لێ ڤان ملله‌تێن مه تێ برين باوه‌رى ب پێغه‌مبه‌رێن خۆ نه‌ئينا، ڤێجا ئه‌و هێژاى تێبرنێ بوون، وهه‌ر وه‌سا ئه‌م هه‌ر تاوانباره‌كێ ژ توخويبێن خودێ ده‌ردكه‌ڤت جزا دده‌ين.
ثُمَّ جَعَلۡنَٰكُمۡ خَلَـٰٓئِفَ فِي ٱلۡأَرۡضِ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ لِنَنظُرَ كَيۡفَ تَعۡمَلُونَ ﴿١٤﴾
پاشى پشتى وان ملله‌تێن تێچووى مه هوين -گه‌لی مرۆڤان- ل عه‌ردى كرنه جێگر؛ دا به‌رێ خۆ بده‌ينێ كانێ هوين دێ چ كه‌ن: باشییێ يان خرابییێ، ڤێجا دا ئه‌م ل دويڤ كارێ هه‌وه جزايێ هه‌وه بده‌ين.
وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَاتُنَا بَيِّنَٰتٖ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا ٱئۡتِ بِقُرۡءَانٍ غَيۡرِ هَٰذَآ أَوۡ بَدِّلۡهُۚ قُلۡ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أُبَدِّلَهُۥ مِن تِلۡقَآيِٕ نَفۡسِيٓۖ إِنۡ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّۖ إِنِّيٓ أَخَافُ إِنۡ عَصَيۡتُ رَبِّي عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿١٥﴾
وئه‌گه‌ر ئه‌و ئايه‌تێن خودێ یێن مه ئاشكه‌را بۆ ته هنارتين -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ وان بوتپه‌رێسێن ژ حيسابێ نه‌ترسن، وباوه‌رییێ ب ڕۆژا ڕابوونێ نه‌ئينن بێنه خواندن، ئه‌و دێ بێژن: قورئانه‌كا دى ژ بلی ڤێ بۆ مه بينه، يان ژى ڤێ بگوهۆڕه: تشتێ حه‌لال حه‌رام بكه، ويێ حه‌رام حه‌لال بكه، وگه‌فان بگوهۆڕه، وئه‌و تشتێ دژى صه‌نه‌م ودلچوونێن مه ژێ ڕاكه، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ئه‌ڤ چه‌نده نه ب ده‌ستێ منه، وهه‌ما ئه‌ز د وى تشتى دا يێ ئه‌ز فه‌رمانێ پێ ل هه‌وه دكه‌م دويچوونا وێ دكه‌م يا خودێ بۆ من ئيناى وفه‌رمان پێ ل من كرى، ئه‌ز دترسم -ئه‌گه‌ر من گوهدارییا ئه‌مرێ خودێ نه‌كر- عه‌زابا ڕۆژه‌كا مه‌زن كو ڕۆژا قيامه‌تێيه ب سه‌ر من دا بێت.