قورئانا پیرۆز › سورەتا يونس › ئایەتا ١٥
سورەتا يونس · ئایەتا ١٥ ب تەفسیرا کوردی
Yunus
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَا ٱلۡقُرُونَ مِن قَبۡلِكُمۡ لَمَّا ظَلَمُواْ وَجَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَمَا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُواْۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿١٣﴾
و ب ڕاستى ئه‌و ملله‌تێن به‌رى هه‌وه -گه‌لی بوتپه‌رێسان- پێغه‌مبه‌رێن خودێ دره‌وين ده‌رێخستين، مه تێ برن ده‌مێ وان شرك كرى، وپێغه‌مبه‌رێن وان ب ده‌ليل ونيشانێن ئاشكه‌را يێن ڕاستییا وان ئاشكه‌را دكه‌ن ژ نك خودێ بۆ وان هاتن، به‌لێ ڤان ملله‌تێن مه تێ برين باوه‌رى ب پێغه‌مبه‌رێن خۆ نه‌ئينا، ڤێجا ئه‌و هێژاى تێبرنێ بوون، وهه‌ر وه‌سا ئه‌م هه‌ر تاوانباره‌كێ ژ توخويبێن خودێ ده‌ردكه‌ڤت جزا دده‌ين.
ثُمَّ جَعَلۡنَٰكُمۡ خَلَـٰٓئِفَ فِي ٱلۡأَرۡضِ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ لِنَنظُرَ كَيۡفَ تَعۡمَلُونَ ﴿١٤﴾
پاشى پشتى وان ملله‌تێن تێچووى مه هوين -گه‌لی مرۆڤان- ل عه‌ردى كرنه جێگر؛ دا به‌رێ خۆ بده‌ينێ كانێ هوين دێ چ كه‌ن: باشییێ يان خرابییێ، ڤێجا دا ئه‌م ل دويڤ كارێ هه‌وه جزايێ هه‌وه بده‌ين.
وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَاتُنَا بَيِّنَٰتٖ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا ٱئۡتِ بِقُرۡءَانٍ غَيۡرِ هَٰذَآ أَوۡ بَدِّلۡهُۚ قُلۡ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أُبَدِّلَهُۥ مِن تِلۡقَآيِٕ نَفۡسِيٓۖ إِنۡ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّۖ إِنِّيٓ أَخَافُ إِنۡ عَصَيۡتُ رَبِّي عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿١٥﴾
وئه‌گه‌ر ئه‌و ئايه‌تێن خودێ یێن مه ئاشكه‌را بۆ ته هنارتين -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ وان بوتپه‌رێسێن ژ حيسابێ نه‌ترسن، وباوه‌رییێ ب ڕۆژا ڕابوونێ نه‌ئينن بێنه خواندن، ئه‌و دێ بێژن: قورئانه‌كا دى ژ بلی ڤێ بۆ مه بينه، يان ژى ڤێ بگوهۆڕه: تشتێ حه‌لال حه‌رام بكه، ويێ حه‌رام حه‌لال بكه، وگه‌فان بگوهۆڕه، وئه‌و تشتێ دژى صه‌نه‌م ودلچوونێن مه ژێ ڕاكه، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ئه‌ڤ چه‌نده نه ب ده‌ستێ منه، وهه‌ما ئه‌ز د وى تشتى دا يێ ئه‌ز فه‌رمانێ پێ ل هه‌وه دكه‌م دويچوونا وێ دكه‌م يا خودێ بۆ من ئيناى وفه‌رمان پێ ل من كرى، ئه‌ز دترسم -ئه‌گه‌ر من گوهدارییا ئه‌مرێ خودێ نه‌كر- عه‌زابا ڕۆژه‌كا مه‌زن كو ڕۆژا قيامه‌تێيه ب سه‌ر من دا بێت.
قُل لَّوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا تَلَوۡتُهُۥ عَلَيۡكُمۡ وَلَآ أَدۡرَىٰكُم بِهِۦۖ فَقَدۡ لَبِثۡتُ فِيكُمۡ عُمُرٗا مِّن قَبۡلِهِۦٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ﴿١٦﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ئه‌گه‌ر خودێ ڤيابا من ئه‌ڤ قورئانه بۆ هه‌وه نه‌دخواند، وخودێ ئه‌و ب هه‌وه نه‌ددا زانين، ڤێجا هوين بزانن ئه‌و حه‌قییه ژ نك خودێ؛ چونكى هوين دزانن ئه‌ز ده‌مه‌كێ درێژ د ناڤ هه‌وه دا بووم به‌رى خودێ وێ ب وه‌حى بۆ من بهنێرت، وبه‌رى ئه‌ز وێ بۆ هه‌وه بخوينم، ئه‌رێ ڤێجا ما هوين عه‌قلێ خۆ بۆ هزركرنێ وتێگه‌هشتنێ ب كار نائينن؟
فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوۡ كَذَّبَ بِـَٔايَٰتِهِۦٓۚ إِنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ ﴿١٧﴾
كه‌س ژ وى زۆردارتر نينه يێ دره‌وێ ل سه‌ر ناڤێ خودێ بكه‌ت، يان دره‌وێ ب ئايه‌تێن وى بكه‌ت، هندى ئه‌ون يێن خودێ وپێغه‌مبه‌رێن وى دره‌وين ده‌ردئێخن ئه‌و ب سه‌رناكه‌ڤن، ومرادێ ب ده‌ست خۆ ڤه نائينن.