قورئانا پیرۆز › سورەتا يوسف › ئایەتا ٤٦
سورەتا يوسف · ئایەتا ٤٦ ب تەفسیرا کوردی
Yusuf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالُوٓاْ أَضۡغَٰثُ أَحۡلَٰمٖۖ وَمَا نَحۡنُ بِتَأۡوِيلِ ٱلۡأَحۡلَٰمِ بِعَٰلِمِينَ ﴿٤٤﴾
وان گۆت: ئه‌ڤ خه‌ونا ته هنده‌ك خه‌ونێن تێكه‌لن چو ته‌عبير بۆ نينن، وئه‌م چو ژ ته‌عبيرا خه‌ونان نزانين.
وَقَالَ ٱلَّذِي نَجَا مِنۡهُمَا وَٱدَّكَرَ بَعۡدَ أُمَّةٍ أَنَا۠ أُنَبِّئُكُم بِتَأۡوِيلِهِۦ فَأَرۡسِلُونِ ﴿٤٥﴾
وئه‌وێ ژ كوشتنێ ڕزگاربووى ژ هه‌ردو هه‌ڤالێن يووسفى -پشتى بيرا وى ل يووسفى هاتییه ڤه- گۆت: ئه‌ز دێ ته‌عبيرا ڤێ خه‌ونێ بۆ هه‌وه بێژم، كانێ هوين من فڕيكه‌نه نك يووسفى دا ئه‌ز ته‌عبيرا وێ بۆ هه‌وه بينم.
يُوسُفُ أَيُّهَا ٱلصِّدِّيقُ أَفۡتِنَا فِي سَبۡعِ بَقَرَٰتٖ سِمَانٖ يَأۡكُلُهُنَّ سَبۡعٌ عِجَافٞ وَسَبۡعِ سُنۢبُلَٰتٍ خُضۡرٖ وَأُخَرَ يَابِسَٰتٖ لَّعَلِّيٓ أَرۡجِعُ إِلَى ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَعۡلَمُونَ ﴿٤٦﴾
وده‌مێ ئه‌و زه‌لام گه‌هشتییه نك يووسفى گۆتێ: يووسف ئه‌ى مرۆڤێ ڕاستگۆ تو ته‌عبيرا خه‌ونا وى بۆ مه بێژه يێ حه‌فت چێلێن قه‌له‌و ديتين حه‌فت چێلێن لاغه‌ر ولاواز ئه‌و دخوارن، وحه‌فت گولییێن كه‌سك وحه‌فتێن هشك ديتين؛ دا ئه‌ز بزڤڕمه نك مه‌لكى وهه‌ڤالێن وى وته‌عبيرێ بۆ بێژم؛ دا ئه‌و ته‌عبيرا وێ خه‌ونێ بزانن يا من گۆتییه ته، ودا ئه‌و بهايێ ته بزانن.
قَالَ تَزۡرَعُونَ سَبۡعَ سِنِينَ دَأَبٗا فَمَا حَصَدتُّمۡ فَذَرُوهُ فِي سُنۢبُلِهِۦٓ إِلَّا قَلِيلٗا مِّمَّا تَأۡكُلُونَ ﴿٤٧﴾
يووسفى گۆته پسياركه‌رێ ته‌عبيرا خه‌ونا مه‌لكى: ته‌عبيرا ڤێ خه‌ونێ ئه‌وه حه‌فت سالێن ل دويڤ ئێك هوين چاندنه‌كا باش دێ كه‌ن دا به‌رهه‌م زێده ببت، ڤێجا ئه‌وا هوين ژ وى به‌رهه‌مى ددورين هوين وێ ب گولییێ ڤه بهێلن، وهلگرن؛ دا خراب نه‌بت، وپتر خۆ بگرت، كێمه‌ك تێ نه‌بت ژ وێ يا هوين دخۆن.
ثُمَّ يَأۡتِي مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ سَبۡعٞ شِدَادٞ يَأۡكُلۡنَ مَا قَدَّمۡتُمۡ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلٗا مِّمَّا تُحۡصِنُونَ ﴿٤٨﴾
پاشى پشتى ڤان سالێن به‌رفره‌هییێ حه‌فت سالێن هشك ودژوار دێ ئێن، د وان سالان دا خه‌لك دێ وێ خۆت يا هه‌وه به‌رى هنگى هلگرتى، كێمه‌ك تێ نه‌بت ژ وێ يا هوين بۆ تۆڤى هل دگرن.