surah012سورەتا يوسف · ئایەتا ٤٨ ب تەفسیرا کوردی

يُوسُفُ أَيُّهَا ٱلصِّدِّيقُ أَفۡتِنَا فِي سَبۡعِ بَقَرَٰتٖ سِمَانٖ يَأۡكُلُهُنَّ سَبۡعٌ عِجَافٞ وَسَبۡعِ سُنۢبُلَٰتٍ خُضۡرٖ وَأُخَرَ يَابِسَٰتٖ لَّعَلِّيٓ أَرۡجِعُ إِلَى ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَعۡلَمُونَ ﴿٤٦﴾

وده‌مێ ئه‌و زه‌لام گه‌هشتییه‌ نك يووسفى گۆتێ: يووسف ئه‌ى مرۆڤێ ڕاستگۆ تو ته‌عبيرا خه‌ونا وى بۆ مه‌ بێژه‌ يێ حه‌فت چێلێن قه‌له‌و ديتين حه‌فت چێلێن لاغه‌ر ولاواز ئه‌و دخوارن، وحه‌فت گولییێن كه‌سك وحه‌فتێن هشك ديتين؛ دا ئه‌ز بزڤڕمه‌ نك مه‌لكى وهه‌ڤالێن وى وته‌عبيرێ بۆ بێژم؛ دا ئه‌و ته‌عبيرا وێ خه‌ونێ بزانن يا من گۆتییه‌ ته‌، ودا ئه‌و بهايێ ته‌ بزانن.

قَالَ تَزۡرَعُونَ سَبۡعَ سِنِينَ دَأَبٗا فَمَا حَصَدتُّمۡ فَذَرُوهُ فِي سُنۢبُلِهِۦٓ إِلَّا قَلِيلٗا مِّمَّا تَأۡكُلُونَ ﴿٤٧﴾

يووسفى گۆته‌ پسياركه‌رێ ته‌عبيرا خه‌ونا مه‌لكى: ته‌عبيرا ڤێ خه‌ونێ ئه‌وه‌ حه‌فت سالێن ل دويڤ ئێك هوين چاندنه‌كا باش دێ كه‌ن دا به‌رهه‌م زێده‌ ببت، ڤێجا ئه‌وا هوين ژ وى به‌رهه‌مى ددورين هوين وێ ب گولییێ ڤه‌ بهێلن، وهلگرن؛ دا خراب نه‌بت، وپتر خۆ بگرت، كێمه‌ك تێ نه‌بت ژ وێ يا هوين دخۆن.

ثُمَّ يَأۡتِي مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ سَبۡعٞ شِدَادٞ يَأۡكُلۡنَ مَا قَدَّمۡتُمۡ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلٗا مِّمَّا تُحۡصِنُونَ ﴿٤٨﴾

پاشى پشتى ڤان سالێن به‌رفره‌هییێ حه‌فت سالێن هشك ودژوار دێ ئێن، د وان سالان دا خه‌لك دێ وێ خۆت يا هه‌وه‌ به‌رى هنگى هلگرتى، كێمه‌ك تێ نه‌بت ژ وێ يا هوين بۆ تۆڤى هل دگرن.

ثُمَّ يَأۡتِي مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ عَامٞ فِيهِ يُغَاثُ ٱلنَّاسُ وَفِيهِ يَعۡصِرُونَ ﴿٤٩﴾

پاشى پشتى ڤان سالێن هشك ساله‌ك دێ ئێت باران تێدا دێ ب سه‌ر مرۆڤان دا بارت، ڤێجا خودێ ته‌نگاڤییێ دێ ژ سه‌ر وان ڕاكه‌ت، وئه‌و ژ به‌رفره‌هییێ فێقى تێدا دێ گڤێشن.

وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ ٱئۡتُونِي بِهِۦۖ فَلَمَّا جَآءَهُ ٱلرَّسُولُ قَالَ ٱرۡجِعۡ إِلَىٰ رَبِّكَ فَسۡـَٔلۡهُ مَا بَالُ ٱلنِّسۡوَةِ ٱلَّـٰتِي قَطَّعۡنَ أَيۡدِيَهُنَّۚ إِنَّ رَبِّي بِكَيۡدِهِنَّ عَلِيمٞ ﴿٥٠﴾

ومه‌لكى گۆته‌ به‌رده‌سكێن خۆ: ئه‌و زه‌لامێ ته‌عبيرا خه‌ونا من داى ژ گرتيخانه‌يێ ده‌ربێخن وبۆ من بينن، ڤێجا ده‌مێ هنارتییێ مه‌لكى هاتى داخوازا يووسفى كرى يووسفى گۆته‌ وى: بزڤڕه‌ نك خودانێ خۆ مه‌لكى، وداخوازێ ژێ بكه‌ بلا ئه‌و پسيارێ ژ وان ژنان بكه‌ت يێن ده‌ستێن خۆ برينداركرين كانێ مه‌سه‌لا من ووان چبوو؛ دا ڕاستى بۆ هه‌مییان ئاشكه‌را ببت، ودا بزانن ئه‌ز يێ بێ گونه‌هم، هندى خودايێ منه‌ ب كار وكريارێن وان يێ پڕزانايه‌ تشته‌ك ژێ ل به‌ر وى به‌رزه‌ نابت.