قورئانا پیرۆز › سورەتا يوسف › ئایەتا ٥٥
سورەتا يوسف · ئایەتا ٥٥ ب تەفسیرا کوردی
Yusuf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞وَمَآ أُبَرِّئُ نَفۡسِيٓۚ إِنَّ ٱلنَّفۡسَ لَأَمَّارَةُۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيٓۚ إِنَّ رَبِّي غَفُورٞ رَّحِيمٞ ﴿٥٣﴾
ژنا عه‌زيزى گۆت: وئه‌ز نه‌فسا خۆ به‌رى ناكه‌م، هندى نه‌فسه پێخه‌مه‌ت خۆشییا خۆ گه‌له‌ك فه‌رمانێ ب كرنا خرابییێ وگونه‌هان ل خودانێ خۆ دكه‌ت، ئه‌و تێ نه‌بت يێ خودێ ئه‌و پاراستى. هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێبرێ گونه‌هێن وییه يێ تۆبه بكه‌ت ژ به‌نییێن وى، يێ دلۆڤانكاره ب وان.
وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ ٱئۡتُونِي بِهِۦٓ أَسۡتَخۡلِصۡهُ لِنَفۡسِيۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلۡيَوۡمَ لَدَيۡنَا مَكِينٌ أَمِينٞ ﴿٥٤﴾
ومه‌لكێ (مصرێ) ده‌مێ ديتى يووسف يێ به‌رییه گۆت: هوين وى بيننه نك من دا ئه‌ز وى بكه‌مه ژ هه‌ڤالێن خۆ يێن نێزيك، يێن ئه‌ز مشێوره‌تا خۆ پێ دكه‌م، وده‌مێ يووسف هاتى ومه‌لك د گه‌ل وى ئاخفتى، وديتى ئه‌و مرۆڤه‌كێ بێ گونه‌هـ وده‌سپاك وخودان ئه‌خلاقه، مه‌لكى گۆتێ: هندى تويى تو ئه‌ڤرۆ ل نك مه يێ قه‌درگرانى، و د هه‌مى تشتان دا باوه‌رییا مه ب ته دئێت.
قَالَ ٱجۡعَلۡنِي عَلَىٰ خَزَآئِنِ ٱلۡأَرۡضِۖ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٞ ﴿٥٥﴾
ويووسفى ڤيا مفایى بگه‌هينته خه‌لكى، ودادییێ د ناڤبه‌را وان دا ب كار بينت، له‌و گۆته مه‌لكى: تو من بكه والی ل سه‌ر گه‌نجينه‌يێن (مصرێ)، هندى ئه‌زم ئه‌ز پارێزڤانه‌كێ ده‌سپاكم، يێ خودان ديتن وزانامه ب وى تشتێ د ده‌ستێ من دا بت.
وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَتَبَوَّأُ مِنۡهَا حَيۡثُ يَشَآءُۚ نُصِيبُ بِرَحۡمَتِنَا مَن نَّشَآءُۖ وَلَا نُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ ﴿٥٦﴾
وكانێ چاوا خودێ قه‌نجى د گه‌ل يووسفى كر كو وى ئه‌و ژ گرتيخانه‌يێ ڕزگاركر، وه‌سا وى عه‌ردێ (مصرێ) كره د ده‌ستێ وى دا، چى جهێ وى ڤيابا ئه‌و دچوويێ. هه‌چییێ خودێ بڤێت ژ به‌نییێن خۆ يێن ته‌قوادار ئه‌و ژ ڕه‌حما خۆ دده‌تێ، وئه‌و خێرا وى كه‌سێ كاره‌كێ چاك بكه‌ت به‌رزه ناكه‌ت.
وَلَأَجۡرُ ٱلۡأٓخِرَةِ خَيۡرٞ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ ﴿٥٧﴾
وخێرا ئاخره‌تێ ل نك خودێ ژ يا دنيايێ چێتره بۆ خودانێن باوه‌رییێ وته‌قوايێ ئه‌وێن ژ عه‌زابا خودێ دترسن، وگوهدارییا ئه‌مر و فه‌رمانێن وى دكه‌ن.