قورئانا پیرۆز › سورەتا يوسف › ئایەتا ٦٥
سورەتا يوسف · ئایەتا ٦٥ ب تەفسیرا کوردی
Yusuf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَلَمَّا رَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيهِمۡ قَالُواْ يَـٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلۡكَيۡلُ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَآ أَخَانَا نَكۡتَلۡ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ ﴿٦٣﴾
ڤێجا ده‌مێ ئه‌و ڤه‌گه‌ڕياينه نك بابێ خۆ، وان چيرۆكا قه‌درگرتنا عه‌زيزى بۆ وان بۆ بابێ خۆ ڤه‌گێڕا، وگۆتێ: ئێدى ئه‌و تشته‌كى ناده‌ته مه ئه‌گه‌ر برايێ مه يێ دى ژى د گه‌ل مه نه‌بت، ڤێجا تو وى ژى د گه‌ل مه بهنێره ئه‌م دێ قويتى ب تمامى د گه‌ل خۆ ئينين، وئه‌م سۆزێ دده‌ينه ته كو وى بپارێزين.
قَالَ هَلۡ ءَامَنُكُمۡ عَلَيۡهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمۡ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبۡلُ فَٱللَّهُ خَيۡرٌ حَٰفِظٗاۖ وَهُوَ أَرۡحَمُ ٱلرَّـٰحِمِينَ ﴿٦٤﴾
بابێ وان گۆته وان: ئه‌رێ چاوا باوه‌رییا من ل سه‌ر (بنيامينى) ب هه‌وه بێت، ومن به‌رى هنگى باوه‌رییا خۆ ل سه‌ر برايێ وى يووسفى ژى ب هه‌وه ئينا بوو، وهه‌وه سۆز دابوو كو هوين وى بپارێزن، وهه‌وه سۆزا خۆ ب جهـ نه‌ئينا؟ ڤێجا باوه‌رییا من ب هه‌وه نائێت كو هوين وى بپارێزن، به‌لێ ئه‌ز دێ باوه‌رییا خۆ ب خودێ ئينم كو ئه‌و وى بپارێزت، ئه‌و چێترينێ پارێزڤانانه ودلۆڤانترينێ دلۆڤانانه، هيڤییا من ئه‌وه ئه‌و ڕه‌حمێ ب من ببه‌ت ووى بپارێزت وبۆ من بزڤڕينته ڤه.
وَلَمَّا فَتَحُواْ مَتَٰعَهُمۡ وَجَدُواْ بِضَٰعَتَهُمۡ رُدَّتۡ إِلَيۡهِمۡۖ قَالُواْ يَـٰٓأَبَانَا مَا نَبۡغِيۖ هَٰذِهِۦ بِضَٰعَتُنَا رُدَّتۡ إِلَيۡنَاۖ وَنَمِيرُ أَهۡلَنَا وَنَحۡفَظُ أَخَانَا وَنَزۡدَادُ كَيۡلَ بَعِيرٖۖ ذَٰلِكَ كَيۡلٞ يَسِيرٞ ﴿٦٥﴾
وده‌مێ وان بارێ خۆ ڤه‌كرى وان ديت ئه‌و پاره یێ ل وان هاتییه زڤڕاندن یێ وان داى، وان گۆت: ئه‌ى بابێ مه، ما مه زێده‌تر چ دڤێت؟ ئه‌ڤه بهايێ په‌رتالێ مه عه‌زيزى يێ ل مه زڤڕاندى، ڤێجا تو ژ برايێ مه يێ پشتڕاست به، ووى د گه‌ل مه فڕێكه؛ دا ئه‌م قويته‌كێ مشه بۆ مرۆڤێن خۆ بينين، وئه‌م دێ برايێ خۆ پارێزين، وبارێ حێشتره‌كا زێده بۆ خۆ ئينين؛ چونكى عه‌زيز بۆ هه‌ر مرۆڤه‌كى بارێ حێشتره‌كێ دده‌ت، وئه‌ڤه پيڤانه‌كا ب ساناهییه ل سه‌ر مه.
قَالَ لَنۡ أُرۡسِلَهُۥ مَعَكُمۡ حَتَّىٰ تُؤۡتُونِ مَوۡثِقٗا مِّنَ ٱللَّهِ لَتَأۡتُنَّنِي بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمۡۖ فَلَمَّآ ءَاتَوۡهُ مَوۡثِقَهُمۡ قَالَ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٞ ﴿٦٦﴾
يه‌عقووبى سلاڤ لێ بن گۆته وان: ئه‌ز ناهێلم ئه‌و د گه‌ل هه‌وه بهێت حه‌تا هوين په‌يمانێ بده‌نه من و ب خودێ سويند بخۆن كو هوين دێ وى بۆ من ئيننه‌ڤه، وه‌سا تێ نه‌بت كو دۆر ل هه‌وه بێته‌گرتن وهوين نه‌شێن وى خلاص بكه‌ن، ڤێجا ده‌مێ وان ئه‌و په‌يمانا خودێ دايه وى يا وى خواستى، يه‌عقووبى گۆت: خودێ ل سه‌ر گۆتنا مه وه‌كيله، یه‌عنى: شاهدی وپاراستنا وى بۆ مه به‌سى مه‌يه.
وَقَالَ يَٰبَنِيَّ لَا تَدۡخُلُواْ مِنۢ بَابٖ وَٰحِدٖ وَٱدۡخُلُواْ مِنۡ أَبۡوَٰبٖ مُّتَفَرِّقَةٖۖ وَمَآ أُغۡنِي عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٍۖ إِنِ ٱلۡحُكۡمُ إِلَّا لِلَّهِۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَعَلَيۡهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ ﴿٦٧﴾
وبابێ وان گۆته وان: ئه‌ى كوڕێن من ئه‌گه‌ر هوين چوونه عه‌ردێ (مصرێ) هوين هه‌مى د ئێك ده‌رگه‌هى ڕا نه‌چنه د باژێرى دا، به‌لێ د گه‌له‌ك ده‌رگه‌هان ڕا هه‌ڕن؛ دا هوين چاڤين نه‌بن، وده‌مێ ئه‌ز ڤێ شيره‌تێ ل هه‌وه دكه‌م ئه‌ز نه‌شێم تشته‌كى ژ قه‌ده‌را خودێ ژ هه‌وه دوير بێخم، حوكم ب تنێ يێ خودێیه، من يێ خۆ هێلا ب هيڤییا وى ڤه ومن باوه‌رى ب وى هه‌يه، وخودان باوه‌ر خۆ دهێلنه ب هيڤییا وى ب تنێ ڤه.