قورئانا پیرۆز › سورەتا يوسف › ئایەتا ٧٧
سورەتا يوسف · ئایەتا ٧٧ ب تەفسیرا کوردی
Yusuf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالُواْ جَزَـٰٓؤُهُۥ مَن وُجِدَ فِي رَحۡلِهِۦ فَهُوَ جَزَـٰٓؤُهُۥۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٧٥﴾
برايێن يووسفى گۆت: جزايێ وى يێ ئه‌و تشتێ هاتییه دزين ڤێ بێته‌ديتن ئه‌و جزايێ وییه. یه‌عنى: ئه‌و دزيكه‌ر بۆ وى يێ دزى ژێ هاتییه‌كرن دێ بته عه‌بد، ب ڤى جزاى -كو عه‌بدينییه- ئه‌م دزيكه‌ران جزا دده‌ين، ئه‌ڤه دينێ مه‌يه وشريعه‌تێ مه د ده‌رحه‌قا دزيكه‌ران دا ب ڤى ڕه‌نگییه.
فَبَدَأَ بِأَوۡعِيَتِهِمۡ قَبۡلَ وِعَآءِ أَخِيهِ ثُمَّ ٱسۡتَخۡرَجَهَا مِن وِعَآءِ أَخِيهِۚ كَذَٰلِكَ كِدۡنَا لِيُوسُفَۖ مَا كَانَ لِيَأۡخُذَ أَخَاهُ فِي دِينِ ٱلۡمَلِكِ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ نَرۡفَعُ دَرَجَٰتٖ مَّن نَّشَآءُۗ وَفَوۡقَ كُلِّ ذِي عِلۡمٍ عَلِيمٞ ﴿٧٦﴾
ووان برايێن يووسفى ڤه‌گه‌ڕاندنه نك وى، ئينا يووسفى ب خۆ بارێن وان تێكڤه‌دان، ووى ژ بارێن وان به‌رى يێ برايێ خۆ يێ دايبابى ده‌ست پێ كر؛ دا كارێ وى كرى يێ موكم بت كو برايێ خۆ بهێلته ل نك خۆ، پاشى ئه‌و گه‌هشته بارێ برايێ خۆ، ووى ترار ژ ناڤ بارێ وى ئيناده‌رێ، مه ب ڤى ڕه‌نگى بۆ يووسفى ڕێك خۆشكر دا ئه‌و بشێت برايێ خۆ بهێلته ل نك خۆ، وئه‌و ل دويڤ شريعه‌تێ مه‌لكێ (مصرێ) نه‌دشيا برايێ خۆ بگرت، به‌لێ حه‌زكرنا خودێ هاته سه‌ر هندێ كو ئه‌و د ڤێ مه‌سه‌لێ دا كارى ب شريعه‌تێ برايێن يووسفى بكه‌ن كو دزيكه‌ر ببته عه‌بد. يێ مه بڤێت ئه‌م د دنيايێ دا ده‌ره‌جێن وى ل سه‌ر يێن خه‌لكى بلند دكه‌ين وه‌كى مه قه‌درێ يووسفى بلندكرى. و د سه‌ر هه‌ر خودان زانينه‌كى ڕا ئێكێ ژ وى زانتر هه‌يه، حه‌تا زانين دگه‌هته خودێ زانايێ تشتێ به‌رچاڤ ونه‌به‌رچاڤ.
۞قَالُوٓاْ إِن يَسۡرِقۡ فَقَدۡ سَرَقَ أَخٞ لَّهُۥ مِن قَبۡلُۚ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفۡسِهِۦ وَلَمۡ يُبۡدِهَا لَهُمۡۚ قَالَ أَنتُمۡ شَرّٞ مَّكَانٗاۖ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا تَصِفُونَ ﴿٧٧﴾
برايێن يووسفى گۆت: ئه‌گه‌ر ئه‌ڤه دزییێ بكه‌ت ب ڕاستى برایه‌كێ وى يێ دى ژى به‌رێ دزى كربوو (ومه‌خسه‌دا وان پێ يووسف بوو) ئينا يووسفى ئه‌و بێبه‌ختییا وان كرى د دلێ خۆ دا ڤه‌شارت، و د گه‌ل خۆ گۆت: هوين ژ وێ كێمتر وخرابترن يا هوين دبێژن، ده‌مێ هه‌وه ئه‌و ب سه‌رێ من ئيناى يا هه‌وه كرى، وخودێ زاناتره ب وێ دره‌و وبێبه‌ختییا هوين دكه‌ن.
قَالُواْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبٗا شَيۡخٗا كَبِيرٗا فَخُذۡ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ ﴿٧٨﴾
ودا كو ئه‌و سۆزا خۆ بۆ بابێ خۆ ب جهـ بينن یا وان دایێ وان گۆته يووسفى: ئه‌ى عه‌زيز، هندى ئه‌وه وى بابه‌كێ پير و ب ناڤ سال ڤه چوويى هه‌يه گه‌له‌ك حه‌ز ژێ دكه‌ت ونه‌شێت ژێ دوير كه‌ڤت، ڤێجا تو ئێك ژ مه پێش (بنيامينى) ڤه بگره، هندى ئه‌مين ئه‌م دبينين تو د معاملا خۆ دا د گه‌ل مه و د گه‌ل خه‌لكى ژى ژ قه‌نجيكارانى.
قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ أَن نَّأۡخُذَ إِلَّا مَن وَجَدۡنَا مَتَٰعَنَا عِندَهُۥٓ إِنَّآ إِذٗا لَّظَٰلِمُونَ ﴿٧٩﴾
يووسفى گۆت: ئه‌م خۆ ب خودێ دپارێزين ژ هندێ كو ئه‌م ئێكێ دى بگرين -وه‌كى هه‌وه حوكم پێ داى- ژبلی وى يێ مه ترارێ خۆ ل نك ديتى؛ چونكى ئه‌گه‌ر مه وه كر يا هوين ژ مه دخوازن ئه‌و هنگى ئه‌م دێ بينه ژ زۆرداران.