قورئانا پیرۆز › سورەتا يوسف › ئایەتا ٧٩
سورەتا يوسف · ئایەتا ٧٩ ب تەفسیرا کوردی
Yusuf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞قَالُوٓاْ إِن يَسۡرِقۡ فَقَدۡ سَرَقَ أَخٞ لَّهُۥ مِن قَبۡلُۚ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفۡسِهِۦ وَلَمۡ يُبۡدِهَا لَهُمۡۚ قَالَ أَنتُمۡ شَرّٞ مَّكَانٗاۖ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا تَصِفُونَ ﴿٧٧﴾
برايێن يووسفى گۆت: ئه‌گه‌ر ئه‌ڤه دزییێ بكه‌ت ب ڕاستى برایه‌كێ وى يێ دى ژى به‌رێ دزى كربوو (ومه‌خسه‌دا وان پێ يووسف بوو) ئينا يووسفى ئه‌و بێبه‌ختییا وان كرى د دلێ خۆ دا ڤه‌شارت، و د گه‌ل خۆ گۆت: هوين ژ وێ كێمتر وخرابترن يا هوين دبێژن، ده‌مێ هه‌وه ئه‌و ب سه‌رێ من ئيناى يا هه‌وه كرى، وخودێ زاناتره ب وێ دره‌و وبێبه‌ختییا هوين دكه‌ن.
قَالُواْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبٗا شَيۡخٗا كَبِيرٗا فَخُذۡ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ ﴿٧٨﴾
ودا كو ئه‌و سۆزا خۆ بۆ بابێ خۆ ب جهـ بينن یا وان دایێ وان گۆته يووسفى: ئه‌ى عه‌زيز، هندى ئه‌وه وى بابه‌كێ پير و ب ناڤ سال ڤه چوويى هه‌يه گه‌له‌ك حه‌ز ژێ دكه‌ت ونه‌شێت ژێ دوير كه‌ڤت، ڤێجا تو ئێك ژ مه پێش (بنيامينى) ڤه بگره، هندى ئه‌مين ئه‌م دبينين تو د معاملا خۆ دا د گه‌ل مه و د گه‌ل خه‌لكى ژى ژ قه‌نجيكارانى.
قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ أَن نَّأۡخُذَ إِلَّا مَن وَجَدۡنَا مَتَٰعَنَا عِندَهُۥٓ إِنَّآ إِذٗا لَّظَٰلِمُونَ ﴿٧٩﴾
يووسفى گۆت: ئه‌م خۆ ب خودێ دپارێزين ژ هندێ كو ئه‌م ئێكێ دى بگرين -وه‌كى هه‌وه حوكم پێ داى- ژبلی وى يێ مه ترارێ خۆ ل نك ديتى؛ چونكى ئه‌گه‌ر مه وه كر يا هوين ژ مه دخوازن ئه‌و هنگى ئه‌م دێ بينه ژ زۆرداران.
فَلَمَّا ٱسۡتَيۡـَٔسُواْ مِنۡهُ خَلَصُواْ نَجِيّٗاۖ قَالَ كَبِيرُهُمۡ أَلَمۡ تَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ أَبَاكُمۡ قَدۡ أَخَذَ عَلَيۡكُم مَّوۡثِقٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبۡلُ مَا فَرَّطتُمۡ فِي يُوسُفَۖ فَلَنۡ أَبۡرَحَ ٱلۡأَرۡضَ حَتَّىٰ يَأۡذَنَ لِيٓ أَبِيٓ أَوۡ يَحۡكُمَ ٱللَّهُ لِيۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلۡحَٰكِمِينَ ﴿٨٠﴾
ڤێجا ده‌مێ ئه‌و ژێ بێ هيڤى بووين كو ئه‌و گوهێ خۆ بده‌ته وان، وان خۆ ژ خه‌لكى ڤه‌ده‌ركر، و د گه‌ل ئێك ودو ئاخفتن، مه‌زنێ وان گۆت: ئه‌رێ ما هه‌وه نه‌زانییه كو بابێ هه‌وه په‌يمانه‌كا موكم يا ژ هه‌وه وه‌رگرتى كو هوين برايێ خۆ بزڤڕينن وه‌سا نه‌بت كو مه‌سه‌له د سه‌ر ده‌ستێ هه‌وه ڕا بت، وبه‌رى نوكه هه‌وه ته‌خسيرى وغه‌دره د ده‌رحه‌قا يووسفى ژى دا كربوو؛ له‌و ئه‌ز ژ عه‌ردێ (مصرێ) ده‌رناكه‌ڤم حه‌تا بابێ من ده‌ستويرییێ نه‌ده‌ته من، يان خودايێ من حوكمه‌كى بۆ من بكه‌ت كو ئه‌ز ژێ ده‌ركه‌ڤم، وئه‌ز بشێم برايێ خۆ ببه‌م، وخودێ چێترينێ حوكمدارانه، وئه‌و دادكه‌رترين حاكمه د ناڤبه‌را مرۆڤان دا.
ٱرۡجِعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيكُمۡ فَقُولُواْ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبۡنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدۡنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمۡنَا وَمَا كُنَّا لِلۡغَيۡبِ حَٰفِظِينَ ﴿٨١﴾
هوين بزڤڕنه نك بابێ خۆ، وێ بۆ وى بێژن يا چێبووى، وبێژنه وى: هندى كوڕێ ته (بنيامينه) دزییه‌كا كرى، ومه شاهده‌يى ب وێ چه‌ندێ نه‌دايه حه‌تا ئه‌م پشتڕاست نه‌بووين ومه ترارێ پيڤانێ د ناڤ بارێ وى دا نه‌ديتى، وعلمێ غه‌يبێ ل نك مه نه‌بوو كو ئه‌و دێ دزییێ كه‌ت ده‌مێ مه په‌يمان دايه ته كو وى بزڤڕينين.