قورئانا پیرۆز › سورەتا يوسف › ئایەتا ٨١
سورەتا يوسف · ئایەتا ٨١ ب تەفسیرا کوردی
Yusuf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ أَن نَّأۡخُذَ إِلَّا مَن وَجَدۡنَا مَتَٰعَنَا عِندَهُۥٓ إِنَّآ إِذٗا لَّظَٰلِمُونَ ﴿٧٩﴾
يووسفى گۆت: ئه‌م خۆ ب خودێ دپارێزين ژ هندێ كو ئه‌م ئێكێ دى بگرين -وه‌كى هه‌وه حوكم پێ داى- ژبلی وى يێ مه ترارێ خۆ ل نك ديتى؛ چونكى ئه‌گه‌ر مه وه كر يا هوين ژ مه دخوازن ئه‌و هنگى ئه‌م دێ بينه ژ زۆرداران.
فَلَمَّا ٱسۡتَيۡـَٔسُواْ مِنۡهُ خَلَصُواْ نَجِيّٗاۖ قَالَ كَبِيرُهُمۡ أَلَمۡ تَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ أَبَاكُمۡ قَدۡ أَخَذَ عَلَيۡكُم مَّوۡثِقٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبۡلُ مَا فَرَّطتُمۡ فِي يُوسُفَۖ فَلَنۡ أَبۡرَحَ ٱلۡأَرۡضَ حَتَّىٰ يَأۡذَنَ لِيٓ أَبِيٓ أَوۡ يَحۡكُمَ ٱللَّهُ لِيۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلۡحَٰكِمِينَ ﴿٨٠﴾
ڤێجا ده‌مێ ئه‌و ژێ بێ هيڤى بووين كو ئه‌و گوهێ خۆ بده‌ته وان، وان خۆ ژ خه‌لكى ڤه‌ده‌ركر، و د گه‌ل ئێك ودو ئاخفتن، مه‌زنێ وان گۆت: ئه‌رێ ما هه‌وه نه‌زانییه كو بابێ هه‌وه په‌يمانه‌كا موكم يا ژ هه‌وه وه‌رگرتى كو هوين برايێ خۆ بزڤڕينن وه‌سا نه‌بت كو مه‌سه‌له د سه‌ر ده‌ستێ هه‌وه ڕا بت، وبه‌رى نوكه هه‌وه ته‌خسيرى وغه‌دره د ده‌رحه‌قا يووسفى ژى دا كربوو؛ له‌و ئه‌ز ژ عه‌ردێ (مصرێ) ده‌رناكه‌ڤم حه‌تا بابێ من ده‌ستويرییێ نه‌ده‌ته من، يان خودايێ من حوكمه‌كى بۆ من بكه‌ت كو ئه‌ز ژێ ده‌ركه‌ڤم، وئه‌ز بشێم برايێ خۆ ببه‌م، وخودێ چێترينێ حوكمدارانه، وئه‌و دادكه‌رترين حاكمه د ناڤبه‌را مرۆڤان دا.
ٱرۡجِعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيكُمۡ فَقُولُواْ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبۡنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدۡنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمۡنَا وَمَا كُنَّا لِلۡغَيۡبِ حَٰفِظِينَ ﴿٨١﴾
هوين بزڤڕنه نك بابێ خۆ، وێ بۆ وى بێژن يا چێبووى، وبێژنه وى: هندى كوڕێ ته (بنيامينه) دزییه‌كا كرى، ومه شاهده‌يى ب وێ چه‌ندێ نه‌دايه حه‌تا ئه‌م پشتڕاست نه‌بووين ومه ترارێ پيڤانێ د ناڤ بارێ وى دا نه‌ديتى، وعلمێ غه‌يبێ ل نك مه نه‌بوو كو ئه‌و دێ دزییێ كه‌ت ده‌مێ مه په‌يمان دايه ته كو وى بزڤڕينين.
وَسۡـَٔلِ ٱلۡقَرۡيَةَ ٱلَّتِي كُنَّا فِيهَا وَٱلۡعِيرَ ٱلَّتِيٓ أَقۡبَلۡنَا فِيهَاۖ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ ﴿٨٢﴾
وده‌مێ ئه‌و زڤڕێنه‌ڤه وئه‌و بۆ بابێ خۆ گۆتى یا چێبووى، وان داخواز ژ بابێ خۆ كر كو ئه‌و خۆ ژ گۆتنا وان پشتڕاست كه‌ت، وگۆتنێ: تو -ئه‌ى بابێ مه- پسيارا خه‌لكێ (مصرێ) بكه، ويا وان مرۆڤێن د گه‌ل مه ل كاروانى، وهندى ئه‌مين ئه‌م دڕاستگۆينه د ڤى تشتى دا يێ ئه‌م بۆ ته دبێژين.
قَالَ بَلۡ سَوَّلَتۡ لَكُمۡ أَنفُسُكُمۡ أَمۡرٗاۖ فَصَبۡرٞ جَمِيلٌۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَأۡتِيَنِي بِهِمۡ جَمِيعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡحَكِيمُ ﴿٨٣﴾
وى گۆته وان: نه وه‌سايه، به‌لكى نه‌فسێن هه‌وه يێن خراب پيلانه‌ك ل به‌ر هه‌وه يا شرينكرى، وهه‌وه ئه‌و يا كرى وه‌كى هه‌وه به‌رێ د گه‌ل يووسفى كرى، ڤێجا صه‌بركێشانا من دێ يا جوان بت ئه‌ز گازندێ د گه‌ل ناكه‌م، به‌لكى خودێ هه‌ر سێ كوڕێن من -يووسفى وبرايێ وى وبرايێ وان يێ مه‌زن ئه‌وێ ژ به‌ر برايێ خۆ مايى- بۆ من بزڤڕينته ڤه، هندى ئه‌وه ئه‌و ب حالێ من يێ پڕزانايه، و د كارێ خۆ دا يێ كاربنه‌جهه.