قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنعام › ئایەتا ١٤١
سورەتا الأنعام · ئایەتا ١٤١ ب تەفسیرا کوردی
Al-An'am
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَقَالُواْ مَا فِي بُطُونِ هَٰذِهِ ٱلۡأَنۡعَٰمِ خَالِصَةٞ لِّذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِنَاۖ وَإِن يَكُن مَّيۡتَةٗ فَهُمۡ فِيهِ شُرَكَآءُۚ سَيَجۡزِيهِمۡ وَصۡفَهُمۡۚ إِنَّهُۥ حَكِيمٌ عَلِيمٞ ﴿١٣٩﴾
وبوتپهرێسان گۆت: تشتێ د زكێ ڤان حهيوانان دا بۆ زهلامێن مه يێ حهلاله، وبۆ ژنێن مه يێ حهرامه، ئهگهر ئهو ساخ هاته سهر دنيايێ، بهلێ ئهگهر ئهو هات يێ مرى ژن ومێر تێدا ههڤپشكن. سهرا وى شريعهتێ وان ژ نك خۆ داناى كو حهلالكرن وحهرامكرنا خودێ دهستويرى پێ نهداى وان ژ نك خۆ كرى خودێ جزايێ وان دێ دهتێ. هندى ئهوه د ڕێڤهبرنا كارێ بهنییێن خۆ دا يێ كاربنهجهه، و ب وان يێ پڕزانايه.
قَدۡ خَسِرَ ٱلَّذِينَ قَتَلُوٓاْ أَوۡلَٰدَهُمۡ سَفَهَۢا بِغَيۡرِ عِلۡمٖ وَحَرَّمُواْ مَا رَزَقَهُمُ ٱللَّهُ ٱفۡتِرَآءً عَلَى ٱللَّهِۚ قَدۡ ضَلُّواْ وَمَا كَانُواْ مُهۡتَدِينَ ﴿١٤٠﴾
ب ڕاستى ئهوێن زارۆكێن خۆ ژ بێ فامى وكێم عهقلییا خۆ كوشتين، وئهو ڕزقێ خودێ دايه وان ژ درهو و ب ناڤێ خودێ وان ل سهر خۆ حهرامكرى، ئهو تێ چوون ووان زيان گههانده خۆ. ب ڕاستى ئهو ژ حهقییێ دويركهفتن، وئهو ژ خودانێن هيدايهتێ وسهر ڕاستییێ نهبوون. وحهلالكرن وحهرامكرن ژ كارێن تايبهتێن خودێنه، وحهلال ئهوه يێ خودێ حهلالكرى، وحهرام ئهوه يێ خودێ حهرامكرى، وبۆ كهسێ ژ بهنییێن وى -چ كهسهك بت يان كۆمهك بت- چێ نابت شريعهتهكێ خودێ دهستويرى پێ نهداى بۆ بهنییان بدانت.
۞وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَنشَأَ جَنَّـٰتٖ مَّعۡرُوشَٰتٖ وَغَيۡرَ مَعۡرُوشَٰتٖ وَٱلنَّخۡلَ وَٱلزَّرۡعَ مُخۡتَلِفًا أُكُلُهُۥ وَٱلزَّيۡتُونَ وَٱلرُّمَّانَ مُتَشَٰبِهٗا وَغَيۡرَ مُتَشَٰبِهٖۚ كُلُواْ مِن ثَمَرِهِۦٓ إِذَآ أَثۡمَرَ وَءَاتُواْ حَقَّهُۥ يَوۡمَ حَصَادِهِۦۖ وَلَا تُسۡرِفُوٓاْۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ ﴿١٤١﴾
وخودايێ مهزن ئهوه يێ باغ وبيستان بۆ ههوه داين: هندهك ژێ ژ سهر عهردى دئێنه هلدان وهكى مێوێن ترى، وهندهك ژێ نائێنه هلدان بهلكى ل سهر بنا خۆ ڕادبن وهكى دارقهسپ ودارێن دى، ئهو د تامێن خۆ دا د ژێك جودانه، وزهيتوون وهنار، ڕهنگێ وان وهكى ئێكه، وفێقى وتاما وان يا جودايه. هوين -گهلى مرۆڤان- ژ بهرێ وان بخۆن ئهگهر ئهو هاتنه بهرى، و ڕۆژا دورین وچنینا وان هوين وێ زهكاتا ل سهر ههوه هاتییه فهركرن بدهن، وپێ ل توخويبێن ناڤنجییێ د دانا مالى وخوارنێ وههر كارهكێ دى دا نهدانن. هندى خودێیه حهز ژ وان ناكهت يێن پێ ل توخويبێن وى ددانن.
وَمِنَ ٱلۡأَنۡعَٰمِ حَمُولَةٗ وَفَرۡشٗاۚ كُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ وَلَا تَتَّبِعُواْ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيۡطَٰنِۚ إِنَّهُۥ لَكُمۡ عَدُوّٞ مُّبِينٞ ﴿١٤٢﴾
ووى هندهك ژ حهيوانان دان، بۆ سياربوونێ ب كێر دئێن چونكى دبلند ومهزنن وهكى حێشتران، وهندهك ب كێر سوياربوونێ نائێن چونكى دبچويك ونزمن وهكى تهرش وگۆلان، هوين ژ ڤان حهيوانان يێن خودێ بۆ ههوه حهلالكرين وداينه ههوه بخۆن، ودويكهفتن بۆ ڕێكێن شهيتانى هوين وى تشتێ خودێ حهلالكرى حهرام نهكهن، وهكى بوتپهرێسان كرى. هندى شهيتانه دوژمنهكێ ئاشكهرايه بۆ ههوه.
ثَمَٰنِيَةَ أَزۡوَٰجٖۖ مِّنَ ٱلضَّأۡنِ ٱثۡنَيۡنِ وَمِنَ ٱلۡمَعۡزِ ٱثۡنَيۡنِۗ قُلۡ ءَآلذَّكَرَيۡنِ حَرَّمَ أَمِ ٱلۡأُنثَيَيۡنِ أَمَّا ٱشۡتَمَلَتۡ عَلَيۡهِ أَرۡحَامُ ٱلۡأُنثَيَيۡنِۖ نَبِّـُٔونِي بِعِلۡمٍ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿١٤٣﴾
ئهڤ حهيوانه يێن خودێ داينه بهنییێن خۆ ژ حێشتر وچێل وپهزى ههشت ڕهنگن: چار ژ وان ژ پهزينه، ژ میهان میه وبهران، و ژ بزنان نێرى وبزن. تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان: ئهرێ خودێ ههردو يێن نێر ژ پهزى حهرامكرينه؟ ڤێجا ئهگهر وان گۆت: بهلێ، ئهو وان درهوكر؛ چونكى ئهو ههمى بهران ونێریان حهرام ناكهن، وتو بێژه وان: ئهرێ خودێ ههردو يێن مێ ژ پهزى حهرامكرينه؟ ڤێجا ئهگهر وان گۆت: بهلێ، ئهو وان ديسا درهوكر؛ چونكى ئهو ههمى میه وبزنان حهرام ناكهن، وتو بێژه وان: ئهرێ ما خودێ ئهو تشتێ د مالبهرخێ میه وبزنان دا ژ تێشكان حهرامكرییه؟ ئهگهر وان گۆت: بهلێ، ئهو وان ديسا درهوكر؛ چونكى ئهو ههمى وان تێشكان حهرام ناكهن، هوين زانينهكێ بێژنه من ڕاستییا بۆچوونا ههوه ئاشكهرا بكهت، ئهگهر هوين دڕاستگۆنه د وى تشتى دا يێ هوين بۆ خودايێ خۆ پالددهن.