قورئانا پیرۆز › سورەتا الأنعام › ئایەتا ٩٥
سورەتا الأنعام · ئایەتا ٩٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-An'am
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوۡ قَالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَلَمۡ يُوحَ إِلَيۡهِ شَيۡءٞ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثۡلَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُۗ وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّـٰلِمُونَ فِي غَمَرَٰتِ ٱلۡمَوۡتِ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ بَاسِطُوٓاْ أَيۡدِيهِمۡ أَخۡرِجُوٓاْ أَنفُسَكُمُۖ ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَوۡنَ عَذَابَ ٱلۡهُونِ بِمَا كُنتُمۡ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ غَيۡرَ ٱلۡحَقِّ وَكُنتُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهِۦ تَسۡتَكۡبِرُونَ ﴿٩٣﴾
وكى ژ وى زۆردارتره يێ گۆتنه‌كا دره‌و ژ نك خۆ ل سه‌ر ناڤێ خودێ چێ بكه‌ت، وبێژت: خودێ پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ مرۆڤان نه‌هنارتییه، يان ژ دره‌و بێژت كو خودێ وه‌حى بۆ وى يا هنارتى، وخودێ چو وه‌حى بۆ وى نه‌هنارتییه، يان ژ دره‌و بێژت كو ئه‌و دشێت وه‌كى وێ بينته خوارێ يا خودێ ژ قورئانێ ئينايه خوارێ؟ وئه‌گه‌ر ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئه‌و سه‌رداچوويێن هه ديتبان ده‌مێ ئه‌و دكه‌ڤنه به‌ر گرانییا مرنێ، تو دا تشته‌كێ مه‌زن بینى، ده‌مێ ئه‌و فريشته يێن رحا وان دستينن ده‌ستێن خۆ ب عه‌زابێ ڤه‌دكه‌ن ودبێژنه وان: خۆ ژ ڤێ ته‌نگاڤییێ بيننه‌ده‌ر، ئه‌ڤرۆ ب مه‌زنترين شه‌رمزارى هوين دێ شه‌رمزار بن، كا چاوا هه‌وه دره‌و ل سه‌ر ناڤێ خودێ دكرن، وهه‌وه خۆ ژ ئايه‌تێن وى ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌رێن وى مه‌زنتر دديت.
وَلَقَدۡ جِئۡتُمُونَا فُرَٰدَىٰ كَمَا خَلَقۡنَٰكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَتَرَكۡتُم مَّا خَوَّلۡنَٰكُمۡ وَرَآءَ ظُهُورِكُمۡۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمۡ شُفَعَآءَكُمُ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُمۡ أَنَّهُمۡ فِيكُمۡ شُرَكَـٰٓؤُاْۚ لَقَد تَّقَطَّعَ بَيۡنَكُمۡ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمۡ تَزۡعُمُونَ ﴿٩٤﴾
و ب ڕاستى هوين بۆ حسێبێ وجزادانێ كت كته هاتنه نك مه، كانێ چاوا جارا ئێكێ مه هوين د دنيايێ دا ئافراندبوون ڕويس وپێ خواس، وئه‌وا مه دايه هه‌وه ژ تشتێ هوين شانازییێ پێ دبه‌ن ژ مالێ دنيايێ هه‌وه ل پاش خۆ هێلا، ووان صه‌نه‌مێن هه‌وه هزر دكر ئه‌و دێ مه‌هده‌رێ بۆ هه‌وه كه‌ن، وهه‌وه د په‌رستنێ دا بۆ خودێ دكرنه هه‌ڤپشك، ئه‌م ل ئاخره‌تێ وان د گه‌ل هه‌وه نابينين، ب ڕاستى ئه‌و په‌يوه‌ندییا هوين وئه‌و د دنيايێ دا دگه‌هاندنه ئێك نه‌ما، وتشتێ هه‌وه ژ دره‌و دگۆت كو خوداوه‌ندێن هه‌وه د په‌رستنێ دا هه‌ڤپشكێن خودێنه چوو، وديار بوو كو هه‌وه خۆ ومرۆڤ ومالێ خۆ ب زيان دا.
۞إِنَّ ٱللَّهَ فَالِقُ ٱلۡحَبِّ وَٱلنَّوَىٰۖ يُخۡرِجُ ٱلۡحَيَّ مِنَ ٱلۡمَيِّتِ وَمُخۡرِجُ ٱلۡمَيِّتِ مِنَ ٱلۡحَيِّۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُۖ فَأَنَّىٰ تُؤۡفَكُونَ ﴿٩٥﴾
هندى خودايێ مه‌زنه ئه‌وه دندكێ وكاكلكێ دكه‌لێشت، وبستیكێ ژێ شين دكه‌ت، ودكه‌ته دار، ئه‌و يێ زێندى ژ يێ مرى ده‌رتێخت، وه‌كى ده‌رێخستنا مرۆڤى وحه‌يوانى ژ چپكێ، وتشتێ مرى ژ يێ زێندى دئينته‌ده‌ر، وه‌كى ده‌رێخستنا چپكێ ژ مرۆڤى وحه‌يوانى، ئه‌وه خودێ، یه‌عنى: ئه‌وێ ڤى كارى دكه‌ت خودێ ب تنێیه، ئه‌وه یێ هێژاى په‌رستنێ، ڤێجا چاوا هوين ڕوییێ خۆ ژ حه‌قییێ وه‌ردگێڕنه نه‌حه‌قییێ وهوين په‌رستنا هنده‌كێن دى د گه‌ل وى دكه‌ن؟
فَالِقُ ٱلۡإِصۡبَاحِ وَجَعَلَ ٱلَّيۡلَ سَكَنٗا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ حُسۡبَانٗاۚ ذَٰلِكَ تَقۡدِيرُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡعَلِيمِ ﴿٩٦﴾
وخودايێ مه‌زنه يێ تارییا شه‌ڤێ كه‌لاشتى وگه‌شاتییا سپێدێ ژێ ئينايه‌ده‌ر، ووى شه‌ڤ كره جهێ ئاكنجيبوونێ، هه‌ر تشته‌كێ بلڤت تێدا ڕادوه‌ستت وته‌نا دبت، ووى ڕۆژ وهه‌يڤ د فه‌له‌كا وان دا ب حسێبه‌كا بنه‌جهـ وموكم دانه ڕێ، نه ئه‌و حسێب دئێته گوهاڕتن ونه خه‌له‌ت دبت، ئه‌ڤا هه پيڤانا خودايێ زاله، یێ زانا ب به‌رژه‌وه‌ندییێن به‌نیێن خۆ.
وَهُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلنُّجُومَ لِتَهۡتَدُواْ بِهَا فِي ظُلُمَٰتِ ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِۗ قَدۡ فَصَّلۡنَا ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ ﴿٩٧﴾
وخودايێ مه‌زن ئه‌وه يێ ستێر بۆ هه‌وه كرينه نيشان، ئه‌گه‌ر هه‌وه ب شه‌ڤێ؛ ژ به‌ر تارییێن هشكاتى وده‌ريايێ، ڕێكا خۆ به‌رزه‌كر هوين ب وان ب ڕێكێ دكه‌ڤن؛ ب ڕاستى مه ئايه‌تێن ڕوهن ئاشكه‌راكرن؛ دا ئه‌وێن زانا ژ هه‌وه هزرا خۆ تێدا بكه‌ن.