قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٢٠
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٢٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَوَقَعَ ٱلۡحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١١٨﴾
ئينا بۆ هه‌ر كه‌سه‌كێ ئاماده ئاشكه‌را بوو كو مووسا يێ حه‌قه، وكو ئه‌و پێغه‌مبه‌رێ خودێیه وبه‌رێ خه‌لكى دده‌ته حه‌قییێ، وئه‌و دره‌وا وان دكر پويچ بوو.
فَغُلِبُواْ هُنَالِكَ وَٱنقَلَبُواْ صَٰغِرِينَ ﴿١١٩﴾
ئينا سێره‌به‌ند هه‌مى ل وى جهێ لێ كۆمبووين هاتنه شكاندن، وفيرعه‌ون وملله‌تێ خۆ شكه‌ستى وڕه‌زيل ڤه‌گه‌ڕيان.
وَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ﴿١٢٠﴾
وسێره‌به‌ندان ده‌مێ شيانا خودێ يا مه‌زن ديتى خۆ بۆ خودێ چه‌ماند وچوونه سوجدێ.
قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿١٢١﴾
گۆتن: مه باوه‌رى ب خودايێ هه‌مى چێكرییان ئينا.
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿١٢٢﴾
خودايێ مووساى وهاروونی، وئه‌وه یێ كو دڤێت په‌رستن بۆ وى ب تنێ بێته‌كرن.