قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٤٦
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٤٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّي ٱصۡطَفَيۡتُكَ عَلَى ٱلنَّاسِ بِرِسَٰلَٰتِي وَبِكَلَٰمِي فَخُذۡ مَآ ءَاتَيۡتُكَ وَكُن مِّنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿١٤٤﴾
خودێ گۆت: ئه‌ى مووسا، ژ ناڤ مرۆڤان من تو هلبژارتى كو په‌ياما من بگه‌هینییه وان یێن من تو بۆ هنارتى، ومن تو بۆ ئاخفتنا خۆ يا ئێكسه‌ر هلبژارتى، ڤێجا تو وێ فه‌رمانێ بگره یا من دایه ته، وكارى پێ بكه، و ژ وان به يێن شوكرا خودێ دكه‌ن سه‌را وێ قه‌نجییێ یا وى دایه ته كو په‌یاما خۆ دایه ته، و ب تايبه‌تى د گه‌ل ته ئاخفتى.
وَكَتَبۡنَا لَهُۥ فِي ٱلۡأَلۡوَاحِ مِن كُلِّ شَيۡءٖ مَّوۡعِظَةٗ وَتَفۡصِيلٗا لِّكُلِّ شَيۡءٖ فَخُذۡهَا بِقُوَّةٖ وَأۡمُرۡ قَوۡمَكَ يَأۡخُذُواْ بِأَحۡسَنِهَاۚ سَأُوْرِيكُمۡ دَارَ ٱلۡفَٰسِقِينَ ﴿١٤٥﴾
و د ته‌وراتێ دا هه‌ر تشته‌كێ مووسا هه‌وجه ببتێ ژ ئه‌حكامێن دينى مه بۆ وى نڤيسيبوو، وه‌ك شيره‌ت بۆ مفا وه‌رگرتنێ، وبه‌رفره‌هكرن بۆ مه‌سه‌لا حه‌لالى وحه‌رامى، وفه‌رمان وسه‌رهاتى وبير وباوه‌ر وتشتێ نه‌به‌رچاڤ، خودێ گۆته وى: ڤێجا تو وێ ب هێز بگره، یه‌عنى: تو ته‌وراتێ ب مجدى بگره، وفه‌رمانێ ل ملله‌تێ خۆ بكه كو ئه‌و كارى ب وێ بكه‌ن يا خودێ تێدا گۆتى؛ چونكى هه‌چییێ شريكان بۆ خودێ بدانت ئه‌ز ل ئاخره‌تێ جهێ سه‌رداچوويان دێ نيشا وى ده‌م، كو ئه‌و ئاگره يێ خودێ ئاماده‌كرى بۆ دوژمنێن خۆ يێن ژ ڕێكا وى ده‌ركه‌فتين.
سَأَصۡرِفُ عَنۡ ءَايَٰتِيَ ٱلَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَإِن يَرَوۡاْ كُلَّ ءَايَةٖ لَّا يُؤۡمِنُواْ بِهَا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلرُّشۡدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلۡغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ ﴿١٤٦﴾
ئه‌ز دێ دلێن وان كه‌سان ژ تێگه‌هشتنا ئايه‌تێن مه‌زنى وشريعه‌تێ خۆ وه‌رگێڕم یێن خۆ د سه‌ر گوهدارییا من ڕا دبينن، وبێ حه‌ق خۆ ل سه‌ر سه‌رێ خه‌لكى مه‌زن دكه‌ن، ڤێجا ژ دفنبلندییا خۆ دويكه‌فتنا چو پێغه‌مبه‌ران ناكه‌ن، وگوهدارییا وان ناكه‌ن، وئه‌گه‌ر ئه‌ڤ دفنبلنده هه‌ر ئايه‌ته‌كا هه‌بت ببينن ژى باوه‌رییێ پێ نائينن؛ ژ به‌ر پشتدان ودوژمناتییا وان بۆ خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى، وئه‌گه‌ر ئه‌و ڕێكا چاكییێ ببينن بۆ خۆ ناكه‌نه ڕێك، وئه‌گه‌ر ئه‌و ڕێكا سه‌رداچوونێ ببينن، كو كوفره، ئه‌و دێ وێ بۆ خۆ كه‌نه ڕێك ودين؛ ئه‌ڤه ژ به‌ر كو وان دره‌و ب ئايه‌تێن خودێ كرییه، وئه‌و ژ هزركرن وبه‌رێخۆدانا د ڤان ئايه‌تان دا دبێ ئاگه‌هن.
وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلۡأٓخِرَةِ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡۚ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٤٧﴾
وئه‌وێن دره‌و ب ئايه‌تێن خودێ و ب ديدارا وى ل ئاخره‌تێ كرى كريارێن وان پويچ بوون؛ چونكى شه‌رتێ وه‌رگرتنا كارى تێدا نه‌مايه، كو باوه‌رییا ب خودێ وجزادانا وییه، و ل ئاخره‌تێ ئه‌و ب وى كارێ وان د دنيايێ دا دكر ژ كوفرێ وگونه‌هان دێ ئێنه جزادان، كو هه‌رمانا د ئاگرى دايه.
وَٱتَّخَذَ قَوۡمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِنۡ حُلِيِّهِمۡ عِجۡلٗا جَسَدٗا لَّهُۥ خُوَارٌۚ أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمۡ وَلَا يَهۡدِيهِمۡ سَبِيلًاۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُواْ ظَٰلِمِينَ ﴿١٤٨﴾
وپشتى مووساى ملله‌تێ خۆ هێلاى وچووى دا د گه‌ل خودايێ خۆ باخڤت، ملله‌تێ وى ڕابوون ژ زێڕێ خۆ په‌يكه‌رێ گۆلكه‌كا بێ رح وخودان ده‌نگ بۆ خۆ چێكر، ئه‌رێ ما وان نه‌دزانى كو ئه‌و د گه‌ل وان نائاخڤت، وبه‌رێ وان ناده‌تێ خێرێ؟ وان ئه‌و كر يا كرى ژ ڤى كارێ كرێت، وئه‌و وان زۆردارى ل خۆ كر ده‌مێ وان تشت نه‌دانايه جهێ وى يێ دورست.