قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٤٨
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٤٨ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
سَأَصۡرِفُ عَنۡ ءَايَٰتِيَ ٱلَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَإِن يَرَوۡاْ كُلَّ ءَايَةٖ لَّا يُؤۡمِنُواْ بِهَا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلرُّشۡدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلۡغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ ﴿١٤٦﴾
ئه‌ز دێ دلێن وان كه‌سان ژ تێگه‌هشتنا ئايه‌تێن مه‌زنى وشريعه‌تێ خۆ وه‌رگێڕم یێن خۆ د سه‌ر گوهدارییا من ڕا دبينن، وبێ حه‌ق خۆ ل سه‌ر سه‌رێ خه‌لكى مه‌زن دكه‌ن، ڤێجا ژ دفنبلندییا خۆ دويكه‌فتنا چو پێغه‌مبه‌ران ناكه‌ن، وگوهدارییا وان ناكه‌ن، وئه‌گه‌ر ئه‌ڤ دفنبلنده هه‌ر ئايه‌ته‌كا هه‌بت ببينن ژى باوه‌رییێ پێ نائينن؛ ژ به‌ر پشتدان ودوژمناتییا وان بۆ خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى، وئه‌گه‌ر ئه‌و ڕێكا چاكییێ ببينن بۆ خۆ ناكه‌نه ڕێك، وئه‌گه‌ر ئه‌و ڕێكا سه‌رداچوونێ ببينن، كو كوفره، ئه‌و دێ وێ بۆ خۆ كه‌نه ڕێك ودين؛ ئه‌ڤه ژ به‌ر كو وان دره‌و ب ئايه‌تێن خودێ كرییه، وئه‌و ژ هزركرن وبه‌رێخۆدانا د ڤان ئايه‌تان دا دبێ ئاگه‌هن.
وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلۡأٓخِرَةِ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡۚ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٤٧﴾
وئه‌وێن دره‌و ب ئايه‌تێن خودێ و ب ديدارا وى ل ئاخره‌تێ كرى كريارێن وان پويچ بوون؛ چونكى شه‌رتێ وه‌رگرتنا كارى تێدا نه‌مايه، كو باوه‌رییا ب خودێ وجزادانا وییه، و ل ئاخره‌تێ ئه‌و ب وى كارێ وان د دنيايێ دا دكر ژ كوفرێ وگونه‌هان دێ ئێنه جزادان، كو هه‌رمانا د ئاگرى دايه.
وَٱتَّخَذَ قَوۡمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِنۡ حُلِيِّهِمۡ عِجۡلٗا جَسَدٗا لَّهُۥ خُوَارٌۚ أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمۡ وَلَا يَهۡدِيهِمۡ سَبِيلًاۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُواْ ظَٰلِمِينَ ﴿١٤٨﴾
وپشتى مووساى ملله‌تێ خۆ هێلاى وچووى دا د گه‌ل خودايێ خۆ باخڤت، ملله‌تێ وى ڕابوون ژ زێڕێ خۆ په‌يكه‌رێ گۆلكه‌كا بێ رح وخودان ده‌نگ بۆ خۆ چێكر، ئه‌رێ ما وان نه‌دزانى كو ئه‌و د گه‌ل وان نائاخڤت، وبه‌رێ وان ناده‌تێ خێرێ؟ وان ئه‌و كر يا كرى ژ ڤى كارێ كرێت، وئه‌و وان زۆردارى ل خۆ كر ده‌مێ وان تشت نه‌دانايه جهێ وى يێ دورست.
وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ ﴿١٤٩﴾
وئه‌وێن ژ بلى خودێ په‌رستنا گۆلكێ كرى، ده‌مێ په‌شێمان بووين، پشتى مووسا زڤڕییه نك وان، ووان ديتى كو وان ڕێكا دورست ل به‌ر خۆ به‌رزه كر، و ژ دينێ خودێ ده‌ركه‌فتن، وان ده‌ست دا داخوازا گونه‌هـ ژێبرنێ وباوه‌رى ئينانا ب خودێ، وگۆتن: ئه‌گه‌ر خودايێ مه دلۆڤانییێ ب مه نه‌به‌ت وتۆبا مه قه‌بويل نه‌كه‌ت، وگونه‌هێن مه نه‌ڤه‌شێرت، مسوگه‌ر ئه‌م دێ ژ وان تێچوويان بين يێن كارێ وان پويچ بووى.
وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٥٠﴾
وده‌مێ مووسا عێجز وغه‌مگين زڤڕییه نك ملله‌تێ خۆ؛ چونكى خودێ پێ دابوو زانين كو ملله‌تێ وى يێ دسه‌ردا چووى، وكو سامرى ئه‌و يێن ژ ڕێكا دورست ده‌رێخستين، مووساى گۆت: پيسه جێگرى بوو پشتى من هه‌وه كرى، ئه‌رێ هه‌وه له‌ز ل فه‌رمانا خودايێ خۆ كر؟ یه‌عنى: هه‌وه له‌ز ل زڤڕينا من كر يا كو خودێ ده‌مێ وێ ده‌سنيشان كرى؟ ومووساى ژ كه‌ربێن ملله‌تێ خۆ يێ گۆلكپه‌رێس وبرايێ خۆ هاروونى دا ده‌پێن ته‌وراتێ هاڤێتن، وسه‌رێ برايێ خۆ گرت و ب نك خۆ ڤه كێشا، هاروونى ب نه‌رمى ڤه گۆتێ: كوڕێ ده‌یكا من هندى ملله‌ت بوو بێ هێزى بۆ خۆ د من ڕا ديت، ووان ئه‌ز حسێب كرم مرۆڤه‌كێ لاواز، ونێزيك بوو ئه‌و من بكوژن، ڤێجا ب ڤى كارێ تو د گه‌ل من دكه‌ى تو كه‌يفا دوژمنان نه‌ئينه، وتو ل ده‌مێ كه‌ربا خۆ من نه‌ده د گه‌ل وى ملله‌تى يێ پێگيرى ب فه‌رمانا ته نه‌كرى وگۆلك په‌رێسى.