قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٤٧
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٤٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَكَتَبۡنَا لَهُۥ فِي ٱلۡأَلۡوَاحِ مِن كُلِّ شَيۡءٖ مَّوۡعِظَةٗ وَتَفۡصِيلٗا لِّكُلِّ شَيۡءٖ فَخُذۡهَا بِقُوَّةٖ وَأۡمُرۡ قَوۡمَكَ يَأۡخُذُواْ بِأَحۡسَنِهَاۚ سَأُوْرِيكُمۡ دَارَ ٱلۡفَٰسِقِينَ ﴿١٤٥﴾
و د ته‌وراتێ دا هه‌ر تشته‌كێ مووسا هه‌وجه ببتێ ژ ئه‌حكامێن دينى مه بۆ وى نڤيسيبوو، وه‌ك شيره‌ت بۆ مفا وه‌رگرتنێ، وبه‌رفره‌هكرن بۆ مه‌سه‌لا حه‌لالى وحه‌رامى، وفه‌رمان وسه‌رهاتى وبير وباوه‌ر وتشتێ نه‌به‌رچاڤ، خودێ گۆته وى: ڤێجا تو وێ ب هێز بگره، یه‌عنى: تو ته‌وراتێ ب مجدى بگره، وفه‌رمانێ ل ملله‌تێ خۆ بكه كو ئه‌و كارى ب وێ بكه‌ن يا خودێ تێدا گۆتى؛ چونكى هه‌چییێ شريكان بۆ خودێ بدانت ئه‌ز ل ئاخره‌تێ جهێ سه‌رداچوويان دێ نيشا وى ده‌م، كو ئه‌و ئاگره يێ خودێ ئاماده‌كرى بۆ دوژمنێن خۆ يێن ژ ڕێكا وى ده‌ركه‌فتين.
سَأَصۡرِفُ عَنۡ ءَايَٰتِيَ ٱلَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَإِن يَرَوۡاْ كُلَّ ءَايَةٖ لَّا يُؤۡمِنُواْ بِهَا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلرُّشۡدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلۡغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ ﴿١٤٦﴾
ئه‌ز دێ دلێن وان كه‌سان ژ تێگه‌هشتنا ئايه‌تێن مه‌زنى وشريعه‌تێ خۆ وه‌رگێڕم یێن خۆ د سه‌ر گوهدارییا من ڕا دبينن، وبێ حه‌ق خۆ ل سه‌ر سه‌رێ خه‌لكى مه‌زن دكه‌ن، ڤێجا ژ دفنبلندییا خۆ دويكه‌فتنا چو پێغه‌مبه‌ران ناكه‌ن، وگوهدارییا وان ناكه‌ن، وئه‌گه‌ر ئه‌ڤ دفنبلنده هه‌ر ئايه‌ته‌كا هه‌بت ببينن ژى باوه‌رییێ پێ نائينن؛ ژ به‌ر پشتدان ودوژمناتییا وان بۆ خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى، وئه‌گه‌ر ئه‌و ڕێكا چاكییێ ببينن بۆ خۆ ناكه‌نه ڕێك، وئه‌گه‌ر ئه‌و ڕێكا سه‌رداچوونێ ببينن، كو كوفره، ئه‌و دێ وێ بۆ خۆ كه‌نه ڕێك ودين؛ ئه‌ڤه ژ به‌ر كو وان دره‌و ب ئايه‌تێن خودێ كرییه، وئه‌و ژ هزركرن وبه‌رێخۆدانا د ڤان ئايه‌تان دا دبێ ئاگه‌هن.
وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلۡأٓخِرَةِ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡۚ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٤٧﴾
وئه‌وێن دره‌و ب ئايه‌تێن خودێ و ب ديدارا وى ل ئاخره‌تێ كرى كريارێن وان پويچ بوون؛ چونكى شه‌رتێ وه‌رگرتنا كارى تێدا نه‌مايه، كو باوه‌رییا ب خودێ وجزادانا وییه، و ل ئاخره‌تێ ئه‌و ب وى كارێ وان د دنيايێ دا دكر ژ كوفرێ وگونه‌هان دێ ئێنه جزادان، كو هه‌رمانا د ئاگرى دايه.
وَٱتَّخَذَ قَوۡمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِنۡ حُلِيِّهِمۡ عِجۡلٗا جَسَدٗا لَّهُۥ خُوَارٌۚ أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمۡ وَلَا يَهۡدِيهِمۡ سَبِيلًاۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُواْ ظَٰلِمِينَ ﴿١٤٨﴾
وپشتى مووساى ملله‌تێ خۆ هێلاى وچووى دا د گه‌ل خودايێ خۆ باخڤت، ملله‌تێ وى ڕابوون ژ زێڕێ خۆ په‌يكه‌رێ گۆلكه‌كا بێ رح وخودان ده‌نگ بۆ خۆ چێكر، ئه‌رێ ما وان نه‌دزانى كو ئه‌و د گه‌ل وان نائاخڤت، وبه‌رێ وان ناده‌تێ خێرێ؟ وان ئه‌و كر يا كرى ژ ڤى كارێ كرێت، وئه‌و وان زۆردارى ل خۆ كر ده‌مێ وان تشت نه‌دانايه جهێ وى يێ دورست.
وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ ﴿١٤٩﴾
وئه‌وێن ژ بلى خودێ په‌رستنا گۆلكێ كرى، ده‌مێ په‌شێمان بووين، پشتى مووسا زڤڕییه نك وان، ووان ديتى كو وان ڕێكا دورست ل به‌ر خۆ به‌رزه كر، و ژ دينێ خودێ ده‌ركه‌فتن، وان ده‌ست دا داخوازا گونه‌هـ ژێبرنێ وباوه‌رى ئينانا ب خودێ، وگۆتن: ئه‌گه‌ر خودايێ مه دلۆڤانییێ ب مه نه‌به‌ت وتۆبا مه قه‌بويل نه‌كه‌ت، وگونه‌هێن مه نه‌ڤه‌شێرت، مسوگه‌ر ئه‌م دێ ژ وان تێچوويان بين يێن كارێ وان پويچ بووى.