قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٦٦
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٦٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذۡ قَالَتۡ أُمَّةٞ مِّنۡهُمۡ لِمَ تَعِظُونَ قَوۡمًا ٱللَّهُ مُهۡلِكُهُمۡ أَوۡ مُعَذِّبُهُمۡ عَذَابٗا شَدِيدٗاۖ قَالُواْ مَعۡذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَلَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ ﴿١٦٤﴾
وتو به‌حس بكه ده‌مێ كۆمه‌كێ ژ وان گۆتییه وێ كۆما دى ئه‌وا شيره‌ت ل وان دكر يێن ل ڕۆژا شه‌نبیێ ته‌عدايى كرى: بۆچى هوين شيره‌تێ ل وى ملله‌تى دكه‌ن يێ كو خودێ ژ به‌ر نه‌گوهدارییا وان دێ وان تێ به‌ت، يان ل ئاخره‌تێ ب عه‌زابه‌كا دژوار دێ وان عه‌زاب ده‌ت؟ وان گۆت: ئه‌م شيره‌تێ ل وان دكه‌ين ووان پاشڤه دبه‌ين دا وان چو هێجه‌ت نه‌مينن، ودا ئه‌م ب وى كارى ڕابين يێ خودێ ل سه‌ر مه فه‌ر كرى كو فه‌رمانا ب باشییێ وپاشڤه‌برنا ژ خرابیێیه، و ژ به‌ر هندێ دا به‌لكى ئه‌و ته‌قوایا خودێ بكه‌ن، وژێ بترسن، و ژ گونه‌هـ وته‌عدايیێن خۆ تۆبه بكه‌ن.
فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِۦٓ أَنجَيۡنَا ٱلَّذِينَ يَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلسُّوٓءِ وَأَخَذۡنَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ بِعَذَابِۭ بَـِٔيسِۭ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ ﴿١٦٥﴾
ڤێجا ده‌مێ وێ ده‌سته‌كێ يا كو ل شه‌نبییێ ته‌عدايى كرى ئه‌و تشت ژ بيركرى يێ ده‌سته‌كا دى بيرا وان لێ ئينايه‌ڤه، وبه‌رده‌وامى ل سه‌ر ته‌عدايیا خۆ كرى، وگوهدارییا ده‌سته‌كا شيره‌تكار نه‌كرى، خودێ ئه‌وێن پاشڤه‌برنا ژ خرابییێ دكر ڕزگاركرن، وئه‌وێن ل ڕۆژا شه‌نبییێ زۆردارى كرى عه‌زابه‌كا دژوار ب سه‌ر دا هات؛ ژ به‌ر نه‌گوهدارییا وان بۆ ئه‌مرێ خودێ وزێده‌گاڤییا وان كرى.
فَلَمَّا عَتَوۡاْ عَن مَّا نُهُواْ عَنۡهُ قُلۡنَا لَهُمۡ كُونُواْ قِرَدَةً خَٰسِـِٔينَ ﴿١٦٦﴾
ڤێجا ده‌مێ وێ ده‌سته‌كێ خۆ نه‌گوهدار كرى، وپێ ل فه‌رمانا خودێ داناى، خودێ گۆته وان: ببنه مه‌يموينكێن دويركرى وبێ خێر، ڤێجا ئه‌و وه لێ هاتن.
وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبۡعَثَنَّ عَلَيۡهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ مَن يَسُومُهُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ ٱلۡعِقَابِ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ ﴿١٦٧﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ هندێ بكه ده‌مێ خودايێ ته ئاشكه‌را دايه زانينێ كو حه‌تا ڕۆژا ڕابوونێ ئه‌و دێ وان ل سه‌ر سه‌رێ جوهییان ڕاكه‌ته‌ڤه يێ خرابترين عه‌زابێ وشه‌رمزارییێ بده‌ته به‌ر وان. هندى خودايێ ته‌يه ب له‌ز وى جزا دده‌ت يێ خۆ هێژاى وى جزايى بكه‌ت، وهندى ئه‌وه گونه‌هـ ژێبره بۆ وان یێن تۆبه دكه‌ن، وپڕدلۆڤانكاره ب وان.
وَقَطَّعۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ أُمَمٗاۖ مِّنۡهُمُ ٱلصَّـٰلِحُونَ وَمِنۡهُمۡ دُونَ ذَٰلِكَۖ وَبَلَوۡنَٰهُم بِٱلۡحَسَنَٰتِ وَٱلسَّيِّـَٔاتِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ ﴿١٦٨﴾
ومه ئسرائيلى ل عه‌ردى بژاله‌كرن، ژ وان هه‌نه يێن ب مافێن خودێ ويێن به‌نییان ڕادبن، و ژ وان هه‌نه يێن ته‌خسيریێ دكه‌ن وزۆردارییێ ل خۆ دكه‌ن، ومه ئه‌و ب خۆشییێ وبه‌رفره‌هكرنا ڕزقى جه‌رباندن، و ب نه‌خۆشى وته‌نگاڤییان ژى مه ئه‌و جه‌رباندن؛ دا به‌لكى ئه‌و ل خۆ بزڤڕن، گوهدارییا خودایێ خۆ بكه‌ن، و ژ گونه‌هێن خۆ تۆبه بكه‌ن.