قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٦٧
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٦٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِۦٓ أَنجَيۡنَا ٱلَّذِينَ يَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلسُّوٓءِ وَأَخَذۡنَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ بِعَذَابِۭ بَـِٔيسِۭ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ ﴿١٦٥﴾
ڤێجا ده‌مێ وێ ده‌سته‌كێ يا كو ل شه‌نبییێ ته‌عدايى كرى ئه‌و تشت ژ بيركرى يێ ده‌سته‌كا دى بيرا وان لێ ئينايه‌ڤه، وبه‌رده‌وامى ل سه‌ر ته‌عدايیا خۆ كرى، وگوهدارییا ده‌سته‌كا شيره‌تكار نه‌كرى، خودێ ئه‌وێن پاشڤه‌برنا ژ خرابییێ دكر ڕزگاركرن، وئه‌وێن ل ڕۆژا شه‌نبییێ زۆردارى كرى عه‌زابه‌كا دژوار ب سه‌ر دا هات؛ ژ به‌ر نه‌گوهدارییا وان بۆ ئه‌مرێ خودێ وزێده‌گاڤییا وان كرى.
فَلَمَّا عَتَوۡاْ عَن مَّا نُهُواْ عَنۡهُ قُلۡنَا لَهُمۡ كُونُواْ قِرَدَةً خَٰسِـِٔينَ ﴿١٦٦﴾
ڤێجا ده‌مێ وێ ده‌سته‌كێ خۆ نه‌گوهدار كرى، وپێ ل فه‌رمانا خودێ داناى، خودێ گۆته وان: ببنه مه‌يموينكێن دويركرى وبێ خێر، ڤێجا ئه‌و وه لێ هاتن.
وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبۡعَثَنَّ عَلَيۡهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ مَن يَسُومُهُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ ٱلۡعِقَابِ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ ﴿١٦٧﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ هندێ بكه ده‌مێ خودايێ ته ئاشكه‌را دايه زانينێ كو حه‌تا ڕۆژا ڕابوونێ ئه‌و دێ وان ل سه‌ر سه‌رێ جوهییان ڕاكه‌ته‌ڤه يێ خرابترين عه‌زابێ وشه‌رمزارییێ بده‌ته به‌ر وان. هندى خودايێ ته‌يه ب له‌ز وى جزا دده‌ت يێ خۆ هێژاى وى جزايى بكه‌ت، وهندى ئه‌وه گونه‌هـ ژێبره بۆ وان یێن تۆبه دكه‌ن، وپڕدلۆڤانكاره ب وان.
وَقَطَّعۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ أُمَمٗاۖ مِّنۡهُمُ ٱلصَّـٰلِحُونَ وَمِنۡهُمۡ دُونَ ذَٰلِكَۖ وَبَلَوۡنَٰهُم بِٱلۡحَسَنَٰتِ وَٱلسَّيِّـَٔاتِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ ﴿١٦٨﴾
ومه ئسرائيلى ل عه‌ردى بژاله‌كرن، ژ وان هه‌نه يێن ب مافێن خودێ ويێن به‌نییان ڕادبن، و ژ وان هه‌نه يێن ته‌خسيریێ دكه‌ن وزۆردارییێ ل خۆ دكه‌ن، ومه ئه‌و ب خۆشییێ وبه‌رفره‌هكرنا ڕزقى جه‌رباندن، و ب نه‌خۆشى وته‌نگاڤییان ژى مه ئه‌و جه‌رباندن؛ دا به‌لكى ئه‌و ل خۆ بزڤڕن، گوهدارییا خودایێ خۆ بكه‌ن، و ژ گونه‌هێن خۆ تۆبه بكه‌ن.
فَخَلَفَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ خَلۡفٞ وَرِثُواْ ٱلۡكِتَٰبَ يَأۡخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا ٱلۡأَدۡنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغۡفَرُ لَنَا وَإِن يَأۡتِهِمۡ عَرَضٞ مِّثۡلُهُۥ يَأۡخُذُوهُۚ أَلَمۡ يُؤۡخَذۡ عَلَيۡهِم مِّيثَٰقُ ٱلۡكِتَٰبِ أَن لَّا يَقُولُواْ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّ وَدَرَسُواْ مَا فِيهِۗ وَٱلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ﴿١٦٩﴾
وپشتى ڤان یێن به‌حسێ وان هاتییه‌كرن هنده‌ك پێگوهۆڕێن خراب هاتن وبوونه ميراتگرێن كيتابێ، وان كيتاب خواند وتێ گه‌هشتن، و ل دويڤ حوكمێ وێ نه‌چوون، هه‌ر تشته‌كێ ژ په‌رتالێ دنيايێ -ئه‌گه‌ر خۆ يێ بێ خێر ژى بت- بكه‌فته به‌ر سنگێ وان ئه‌و وه‌ردگرن؛ هندى هند ئه‌و دچاڤ برسينه قه‌ت تێر نابن، و د گه‌ل هندێ ئه‌و دبێژن: هندى خودێیه گونه‌هێن مه دێ بۆ مه ژێ به‌ت، هنده‌ك هيڤییێن ژ قه‌ستانه ئه‌و ژ خودێ دكه‌ن، وئه‌گه‌ر په‌رتاله‌كێ بێ خێر ژ ماله‌كێ حه‌رام بگه‌هته وان ئه‌و وه‌ردگرن وبۆ خۆ حه‌لال دكه‌ن، وخۆ ل سه‌ر وه‌رگرتنا حه‌رامى مجد دكه‌ن، ئه‌رێ ما په‌يمان ژ وان نه‌هاتبوو وه‌رگرتن كو ئه‌و ته‌وراتێ ب جهـ بينن وكارى ب وى تشتى بكه‌ن يێ تێدا هاتى، وكو ئه‌و ژ حه‌قییێ پێڤه‌تر چو تشتى ل سه‌ر ناڤێ خودێ نه‌بێژن، وئه‌و تشتێ د كيتابێ دا هاتى وان زانى به‌لێ ل به‌ر خۆ به‌رزه‌كر، وكار پێ نه‌كر، وپێگيرى ب په‌يمانا خودێ نه‌كر؟ وئه‌وێن ته‌قوایا خودێ دكه‌ن، وپێگيرییێ ب فه‌رمانێن وى دكه‌ن ئاخره‌ت بۆ وان چێتره، ئه‌رێ ما ئه‌وێن په‌رتالێن بێ خێر وه‌ردگرن نزانن كو ئه‌و تشتێ ل نك خودێ هه‌ى بۆ ته‌قواداران چێتره؟