قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٦٩
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٦٩ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبۡعَثَنَّ عَلَيۡهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ مَن يَسُومُهُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ ٱلۡعِقَابِ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ ﴿١٦٧﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ هندێ بكه ده‌مێ خودايێ ته ئاشكه‌را دايه زانينێ كو حه‌تا ڕۆژا ڕابوونێ ئه‌و دێ وان ل سه‌ر سه‌رێ جوهییان ڕاكه‌ته‌ڤه يێ خرابترين عه‌زابێ وشه‌رمزارییێ بده‌ته به‌ر وان. هندى خودايێ ته‌يه ب له‌ز وى جزا دده‌ت يێ خۆ هێژاى وى جزايى بكه‌ت، وهندى ئه‌وه گونه‌هـ ژێبره بۆ وان یێن تۆبه دكه‌ن، وپڕدلۆڤانكاره ب وان.
وَقَطَّعۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ أُمَمٗاۖ مِّنۡهُمُ ٱلصَّـٰلِحُونَ وَمِنۡهُمۡ دُونَ ذَٰلِكَۖ وَبَلَوۡنَٰهُم بِٱلۡحَسَنَٰتِ وَٱلسَّيِّـَٔاتِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ ﴿١٦٨﴾
ومه ئسرائيلى ل عه‌ردى بژاله‌كرن، ژ وان هه‌نه يێن ب مافێن خودێ ويێن به‌نییان ڕادبن، و ژ وان هه‌نه يێن ته‌خسيریێ دكه‌ن وزۆردارییێ ل خۆ دكه‌ن، ومه ئه‌و ب خۆشییێ وبه‌رفره‌هكرنا ڕزقى جه‌رباندن، و ب نه‌خۆشى وته‌نگاڤییان ژى مه ئه‌و جه‌رباندن؛ دا به‌لكى ئه‌و ل خۆ بزڤڕن، گوهدارییا خودایێ خۆ بكه‌ن، و ژ گونه‌هێن خۆ تۆبه بكه‌ن.
فَخَلَفَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ خَلۡفٞ وَرِثُواْ ٱلۡكِتَٰبَ يَأۡخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا ٱلۡأَدۡنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغۡفَرُ لَنَا وَإِن يَأۡتِهِمۡ عَرَضٞ مِّثۡلُهُۥ يَأۡخُذُوهُۚ أَلَمۡ يُؤۡخَذۡ عَلَيۡهِم مِّيثَٰقُ ٱلۡكِتَٰبِ أَن لَّا يَقُولُواْ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّ وَدَرَسُواْ مَا فِيهِۗ وَٱلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ﴿١٦٩﴾
وپشتى ڤان یێن به‌حسێ وان هاتییه‌كرن هنده‌ك پێگوهۆڕێن خراب هاتن وبوونه ميراتگرێن كيتابێ، وان كيتاب خواند وتێ گه‌هشتن، و ل دويڤ حوكمێ وێ نه‌چوون، هه‌ر تشته‌كێ ژ په‌رتالێ دنيايێ -ئه‌گه‌ر خۆ يێ بێ خێر ژى بت- بكه‌فته به‌ر سنگێ وان ئه‌و وه‌ردگرن؛ هندى هند ئه‌و دچاڤ برسينه قه‌ت تێر نابن، و د گه‌ل هندێ ئه‌و دبێژن: هندى خودێیه گونه‌هێن مه دێ بۆ مه ژێ به‌ت، هنده‌ك هيڤییێن ژ قه‌ستانه ئه‌و ژ خودێ دكه‌ن، وئه‌گه‌ر په‌رتاله‌كێ بێ خێر ژ ماله‌كێ حه‌رام بگه‌هته وان ئه‌و وه‌ردگرن وبۆ خۆ حه‌لال دكه‌ن، وخۆ ل سه‌ر وه‌رگرتنا حه‌رامى مجد دكه‌ن، ئه‌رێ ما په‌يمان ژ وان نه‌هاتبوو وه‌رگرتن كو ئه‌و ته‌وراتێ ب جهـ بينن وكارى ب وى تشتى بكه‌ن يێ تێدا هاتى، وكو ئه‌و ژ حه‌قییێ پێڤه‌تر چو تشتى ل سه‌ر ناڤێ خودێ نه‌بێژن، وئه‌و تشتێ د كيتابێ دا هاتى وان زانى به‌لێ ل به‌ر خۆ به‌رزه‌كر، وكار پێ نه‌كر، وپێگيرى ب په‌يمانا خودێ نه‌كر؟ وئه‌وێن ته‌قوایا خودێ دكه‌ن، وپێگيرییێ ب فه‌رمانێن وى دكه‌ن ئاخره‌ت بۆ وان چێتره، ئه‌رێ ما ئه‌وێن په‌رتالێن بێ خێر وه‌ردگرن نزانن كو ئه‌و تشتێ ل نك خودێ هه‌ى بۆ ته‌قواداران چێتره؟
وَٱلَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِٱلۡكِتَٰبِ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُصۡلِحِينَ ﴿١٧٠﴾
وئه‌وێن خۆ ب كيتابێ ڤه دگرن، وكارى ب وى تشتى دكه‌ن يێ تێدا هاتى، ونڤێژێ ب دورستى دكه‌ن وپێ ڕادبن، ووێ ژ ده‌مێ وێ ده‌رنائێخن، هندى خودێیه خێرا وان سه‌را ڤان كريارێن وان يێن چاك دێ ده‌تێ، وبه‌رزه ناكه‌ت.
۞وَإِذۡ نَتَقۡنَا ٱلۡجَبَلَ فَوۡقَهُمۡ كَأَنَّهُۥ ظُلَّةٞ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُۥ وَاقِعُۢ بِهِمۡ خُذُواْ مَآ ءَاتَيۡنَٰكُم بِقُوَّةٖ وَٱذۡكُرُواْ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ ﴿١٧١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حس بكه ده‌مێ مه چيا ڕاكرییه هنداڤى ئسرائيلییان دێ بێژى عه‌وره‌ك بوو سيبه‌ر ل وان دكر، ووان زانى كو ئه‌گه‌ر ئه‌و ئه‌حكامێن ته‌وراتێ قه‌بويل نه‌كه‌ن ئه‌و چیا دێ ب سه‌ر وان دا ئێت، ومه گۆته وان: ئه‌وا مه دايه هه‌وه هوين ب هێز بگرن، وهوين وان سۆز وپه‌يمانان ل بيرا خۆ بينن يێن مه د كيتابا خۆ دا ژ هه‌وه وه‌رگرتين كو هوين كارى پێ بكه‌ن؛ دا به‌لكى هوين ته‌قوایا خودايێ خۆ بكه‌ن، و ژ عه‌زابا وى ڕزگار ببن.