قورئانا پیرۆز › سورەتا الفجر › ئایەتا ١١
سورەتا الفجر · ئایەتا ١١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Fajr
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ﴿٩﴾
وكانێ وى چ د گه‌ل ثه‌موودییێن ملله‌تێ صالحى كر، ئه‌وێن كه‌ڤر د نهالان سمتين وبۆ خۆ كرينه خانى.
وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ﴿١٠﴾
وفيرعه‌ونێ مه‌لكێ (مصرێ)، خودانێ وى له‌شكه‌رێ ملكێ وى موكم كرى، وئه‌و ب هێز ئێخستى؟
ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿١١﴾
ئه‌وێن هه يێن زۆردارى كرى، وسته‌م د عه‌ردێ خودێ دا كرى.
فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ﴿١٢﴾
و ب زۆردارییا خۆ گه‌له‌ك خرابى تێدا زێده كرى.
فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾
ڤێجا خودايێ ته عه‌زابه‌كا دژوار داڕێته سه‌ر وان.