قورئانا پیرۆز › سورەتا الفجر › ئایەتا ١٣
سورەتا الفجر · ئایەتا ١٣ ب تەفسیرا کوردی
Al-Fajr
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿١١﴾
ئهوێن هه يێن زۆردارى كرى، وستهم د عهردێ خودێ دا كرى.
فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ﴿١٢﴾
و ب زۆردارییا خۆ گهلهك خرابى تێدا زێده كرى.
فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾
ڤێجا خودايێ ته عهزابهكا دژوار داڕێته سهر وان.
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ﴿١٤﴾
هندى خودايێ ته يه -ئهى پێغهمبهر- ل بهر وان دانايه يێن بێ ئهمرییا وى دكهن، ئهو پيچهكێ ل دويڤ وان بهرددهت، پاشى ب دژوارى وان دگرت.
فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ﴿١٥﴾
ڤێجا هندى مرۆڤه ئهگهر خودايێ وى ئهو ب خۆشییێ جهڕباند، وڕزقێ وى بهرفرههـ كر، وحالێ وى خۆش كر، ڤێجا ئهو دێ هزر كهت ئهڤه ژ بهر هندێیه چونكى ئهو ل نك خودێ يێ ب قهدره، ڤێجا ئهو دێ بێژت: خودايێ من قهدرێ من گرت.