قورئانا پیرۆز › سورەتا الفجر › ئایەتا ١٢
سورەتا الفجر · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Fajr
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ﴿١٠﴾
وفيرعه‌ونێ مه‌لكێ (مصرێ)، خودانێ وى له‌شكه‌رێ ملكێ وى موكم كرى، وئه‌و ب هێز ئێخستى؟
ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿١١﴾
ئه‌وێن هه يێن زۆردارى كرى، وسته‌م د عه‌ردێ خودێ دا كرى.
فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ﴿١٢﴾
و ب زۆردارییا خۆ گه‌له‌ك خرابى تێدا زێده كرى.
فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾
ڤێجا خودايێ ته عه‌زابه‌كا دژوار داڕێته سه‌ر وان.
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ﴿١٤﴾
هندى خودايێ ته يه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل به‌ر وان دانايه يێن بێ ئه‌مرییا وى دكه‌ن، ئه‌و پيچه‌كێ ل دويڤ وان به‌ردده‌ت، پاشى ب دژوارى وان دگرت.