قورئانا پیرۆز › سورەتا المعارج › ئایەتا ١٥
سورەتا المعارج · ئایەتا ١٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ma'arij
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ ﴿١٣﴾
وئويجاخا خۆ يا ئه‌و د ناڤ وان دا ڤه‌دحويێت.
وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿١٤﴾
و ب هه‌ر ئێكێ ل عه‌ردى هه‌بت خۆ بكڕت، دا پاشى ئه‌و ژ عه‌زابا خودێ ڕزگار ببت.
كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿١٥﴾
مه‌سه‌له يا وه‌سا نينه وه‌كى تو -ئه‌ى كافرۆ- هزر دكه‌ى كو تو دێ خۆ كڕى.
نَزَّاعَةٗ لِّلشَّوَىٰ ﴿١٦﴾
هندى ئه‌وه ئه‌و جه‌هنه‌مه يا ئاگرێ وێ يێ گه‌رم وشاراندى، ب گه‌رما خۆ يا دژوار ئه‌و چه‌رمێ سه‌رى وهه‌مى له‌شى ڕادكه‌ت.
تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٧﴾
ئه‌و گازى وى دكه‌ت يێ د دنيايێ دا پشت دايه حه‌قییێ، وگوهدارییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى نه‌كرى.