قورئانا پیرۆز › سورەتا المعارج › ئایەتا ١٧
سورەتا المعارج · ئایەتا ١٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ma'arij
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿١٥﴾
مه‌سه‌له يا وه‌سا نينه وه‌كى تو -ئه‌ى كافرۆ- هزر دكه‌ى كو تو دێ خۆ كڕى.
نَزَّاعَةٗ لِّلشَّوَىٰ ﴿١٦﴾
هندى ئه‌وه ئه‌و جه‌هنه‌مه يا ئاگرێ وێ يێ گه‌رم وشاراندى، ب گه‌رما خۆ يا دژوار ئه‌و چه‌رمێ سه‌رى وهه‌مى له‌شى ڕادكه‌ت.
تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٧﴾
ئه‌و گازى وى دكه‌ت يێ د دنيايێ دا پشت دايه حه‌قییێ، وگوهدارییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى نه‌كرى.
وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ ﴿١٨﴾
ومال كۆمكرى، وكرییه د خزينه‌يێن خۆ دا، وحه‌قێ خودێ ژێ ده‌رنه‌ئێخستى.
۞إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿١٩﴾
هندى مرۆڤه وه‌سا يێ هاتییه ئافراندن كو يێ بێنته‌نگ وچڕيك بت.