قورئانا پیرۆز › سورەتا القلم › ئایەتا ١١
سورەتا القلم · ئایەتا ١١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qalam
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ ﴿٩﴾
وان خوزى ڕاهێلا وحهز دكر كو تو د گهل وان يێ نهرم بى، وهندهكێ ل دويڤ وان بهردهى، دا ئهو ژى خۆ بۆ ته نهرم كهن.
وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافٖ مَّهِينٍ ﴿١٠﴾
وتو -ئهى پێغهمبهر- گوهدارییا وى نهكه يێ گهلهك سويندان دخۆت ويێ درهوين وبێ خێر.
هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ ﴿١١﴾
يێ كو نهكامییا خهلكى بكهت، وبۆ فهسادێ گهلهك ئاخفتنان بگێڕت.
مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾
يێ قهلس وچڕيك، ئهوێ گهلهك دهستێ خۆ ژ دانا خێرێ دگرت، ئهوێ ژ توخويبێ خۆ دهردكهڤت وتهعدايییێ ل خهلكى دكهت، وحهرامییێ دخۆت، يێ گهلهك گونههكار.
عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ﴿١٣﴾
ئهوێ د كوفرا خۆ دا يێ دژوار، ويێ ئهزمان ڕهش وبێ بها، يێ بێ هێڤێن ونه بۆ بابێ خۆ دئێته پالدان.