قورئانا پیرۆز › سورەتا القصص › ئایەتا ٨٤
سورەتا القصص · ئایەتا ٨٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qasas
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَصۡبَحَ ٱلَّذِينَ تَمَنَّوۡاْ مَكَانَهُۥ بِٱلۡأَمۡسِ يَقُولُونَ وَيۡكَأَنَّ ٱللَّهَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ وَيَقۡدِرُۖ لَوۡلَآ أَن مَّنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡنَا لَخَسَفَ بِنَاۖ وَيۡكَأَنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلۡكَٰفِرُونَ ﴿٨٢﴾
وئه‌وێن دوهى هيڤى خواستى كو وه‌كى وى بن، نوكه ب خه‌م وترس ڤه كو عه‌زاب ب سه‌ر وان ژى دا بێت، گۆتن: هندى خودێیه يێ وى بڤێت ژ به‌نییێن خۆ ئه‌و ڕزقێ وى به‌رفره‌هـ دكه‌ت، ويێ وى بڤێت ئه‌و ڕزقێ وى به‌رته‌نگ دكه‌ت، وئه‌گه‌ر خودێ منه‌ت ل مه نه‌كربا دا ئه‌و عه‌ردى ب مه ژى ڤه وه‌كى قاروونى به‌ته خوارێ، ئه‌رێ ما ته نه‌زانییه كو كافر نه د دنيايێ دا ونه ل ئاخره‌تێ ئيفله‌حێ نابينن؟
تِلۡكَ ٱلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ نَجۡعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوّٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فَسَادٗاۚ وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلۡمُتَّقِينَ ﴿٨٣﴾
ئه‌و مالا ئاخره‌تێیه ئه‌م خۆشییا وێ دده‌ينه وان يێن خۆمه‌زنكرنا د عه‌ردى دا وخرابكارى نه‌ڤێت، ودويماهییا باش -كو به‌حه‌شته- بۆ وییه يێ خۆ ژ عه‌زابا خودێ دپارێزت وگوهدارییا وى دكه‌ت، وخۆ ژ حه‌رامى دده‌ته پاش.
مَن جَآءَ بِٱلۡحَسَنَةِ فَلَهُۥ خَيۡرٞ مِّنۡهَاۖ وَمَن جَآءَ بِٱلسَّيِّئَةِ فَلَا يُجۡزَى ٱلَّذِينَ عَمِلُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿٨٤﴾
هه‌چییێ ڕۆژا قيامه‌تێ ب ته‌وحيدێ ووى كارێ چاك ڤه بێت يێ خودێ فه‌رمان پێ كرى، ئه‌وى خێره‌كا مه‌زن وپتر ژ وى كارى بۆ وى هه‌يه، وئه‌و خێر به‌حه‌شت وخۆشییا به‌رده‌وامه، وهه‌چییێ ب كارێن خراب ڤه بێت، ئه‌وێن خرابى كرين هه‌ما جزايێ كريارێن وان دكرن بۆ وان دئێته‌دان.
إِنَّ ٱلَّذِي فَرَضَ عَلَيۡكَ ٱلۡقُرۡءَانَ لَرَآدُّكَ إِلَىٰ مَعَادٖۚ قُل رَّبِّيٓ أَعۡلَمُ مَن جَآءَ بِٱلۡهُدَىٰ وَمَنۡ هُوَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ ﴿٨٥﴾
هندى ئه‌وه يێ قورئان بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئينايه خوارێ، وفه‌رمان ل ته كرى كو تو وێ بگه‌هينییه خه‌لكى وپێگيرییێ پێ بكه‌ى، ئه‌و دێ ته زڤڕينته وى جهێ تو ژێ ده‌ركه‌فتى، كو مه‌كه‌هه، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان بوتپه‌رێسان: خودايێ من ب وى زاناتره يێ ب هيدايه‌تێ هاتى، و ب وى يێ د به‌رزه‌بوونه‌كا ئاشكه‌را دا ژ حه‌قییێ.
وَمَا كُنتَ تَرۡجُوٓاْ أَن يُلۡقَىٰٓ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبُ إِلَّا رَحۡمَةٗ مِّن رَّبِّكَۖ فَلَا تَكُونَنَّ ظَهِيرٗا لِّلۡكَٰفِرِينَ ﴿٨٦﴾
وته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هيڤییا هاتنه خوارا قورئانێ بۆ خۆ نه‌دكر، به‌لێ خودێ ڕه‌حم ب ته بر وئه‌و بۆ ته ئينا خوارێ، ڤێجا تو شوكرا خودێ سه‌را قه‌نجییێن وى بكه، وبۆ خه‌لكێ سه‌رداچووى وبوتپه‌رێس نه‌به پشته‌ڤان.