قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ٥٥
سورەتا الشعراء · ئایەتا ٥٥ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ﴿٥٣﴾
ده‌مێ فيرعه‌ونى زانى ئسرائيلی يێن ده‌ركه‌فتين، وى له‌شكه‌رێ خۆ هنارته باژێران دا هندى له‌شكه‌رێ وى ل باژێران هه‌ى كۆم ببت.
إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةٞ قَلِيلُونَ ﴿٥٤﴾
فيرعه‌ونى گۆت: هندى ئسرائيلينه ئه‌وێن د گه‌ل مووساى ڕه‌ڤين ده‌سته‌كه‌كا كێم وبێ بهانه.
وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ ﴿٥٥﴾
ووان دلێن مه يێن تژى كه‌رب وكين كرين؛ چونكى وان دينه‌كێ دى بۆ خۆ يێ گرتى، ودينێ مه يێ هێلاى.
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ﴿٥٦﴾
وئه‌م هه‌مى دهشيارين وبۆ وان دئاماده‌ينه.
فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّـٰتٖ وَعُيُونٖ ﴿٥٧﴾
خودێ فيرعه‌ون وملله‌تێ وى ژ عه‌ردێ (مصرێ) يێ خودان باغ وبيستان ده‌رێخستن.