surah026سورەتا الشعراء · ئایەتا ٥٦ ب تەفسیرا کوردی

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةٞ قَلِيلُونَ ﴿٥٤﴾

فيرعه‌ونى گۆت: هندى ئسرائيلينه‌ ئه‌وێن د گه‌ل مووساى ڕه‌ڤين ده‌سته‌كه‌كا كێم وبێ بهانه‌.

وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ ﴿٥٥﴾

ووان دلێن مه‌ يێن تژى كه‌رب وكين كرين؛ چونكى وان دينه‌كێ دى بۆ خۆ يێ گرتى، ودينێ مه‌ يێ هێلاى.

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ﴿٥٦﴾

وئه‌م هه‌مى دهشيارين وبۆ وان دئاماده‌ينه‌.

فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّـٰتٖ وَعُيُونٖ ﴿٥٧﴾

خودێ فيرعه‌ون وملله‌تێ وى ژ عه‌ردێ (مصرێ) يێ خودان باغ وبيستان ده‌رێخستن.

وَكُنُوزٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ ﴿٥٨﴾

ئەو عەردێ خودان كانییێن ئاڤێ وجهێن خۆش.