قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ١٠٢
سورەتا التوبة · ئایەتا ١٠٢ ب تەفسیرا کوردی
At-Tawbah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلۡأَوَّلُونَ مِنَ ٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ وَٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُم بِإِحۡسَٰنٖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُ وَأَعَدَّ لَهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي تَحۡتَهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ ﴿١٠٠﴾
وئه‌وێن بۆ باوه‌رى ئينانێ به‌رى مرۆڤان ڕاكرين، ژ وان مشه‌ختان يێن ملله‌ت وئويجاخێن خۆ هێلاين وقه‌ستا وارێ ئيسلامێ كرى، ووان پشته‌ڤانێن پشته‌ڤانییا پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن دژى كافران كرى، وئه‌وێن ب قه‌نجى دويكه‌فتنا وان كرى، ئه‌و ئه‌ون يێن خودێ ژێ ڕازى بووى ژ به‌ر گوهدارییا وان بۆ خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى، وئه‌و ژ وى ڕازى بوون ژ به‌ر خێرا مه‌زن يا وى دايه وان، ووى به‌حه‌شتێن ڕويبار د بن دا دچن بۆ وان ئاماده كرينه هه‌ر وهه‌ر ئه‌و دێ تێدا بن، وئه‌ڤه‌يه سه‌ركه‌فتنا مه‌زن. و د ڤێ ئايه‌تێ دا مه‌دح بۆ صه‌حابییان -خودێ ژێ رازى بت- هه‌يه، وئه‌و ده‌ليله كو ئه‌و يێن باوه‌رێنه؛ له‌و قه‌درگرتنا وان ئێك ژ بناخه‌يێن باوه‌ریێیه.
وَمِمَّنۡ حَوۡلَكُم مِّنَ ٱلۡأَعۡرَابِ مُنَٰفِقُونَۖ وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡمَدِينَةِ مَرَدُواْ عَلَى ٱلنِّفَاقِ لَا تَعۡلَمُهُمۡۖ نَحۡنُ نَعۡلَمُهُمۡۚ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيۡنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٖ ﴿١٠١﴾
و ژ وان يێن ل دۆر (مه‌دينێ) هنده‌ك عه‌ره‌بێن دوڕوى هه‌نه، و ژ خه‌لكێ (مه‌دينێ) ئه‌و دوڕوى هه‌نه يێن كو ل سه‌ر نفاقێ ماين، وزێده ب ناڤ ڤه چووین، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وان نانیاسى، ئه‌م وان دنیاسين، دوجاركى ئه‌م دێ وان عه‌زاب ده‌ين: ب كوشتن وگرتن وشه‌رمزاركرنا د دنيايێ دا، و ب عه‌زابا قه‌برى پشتى مرنێ، پاشى ڕۆژا قيامه‌تێ ئه‌و بۆ عه‌زابه‌كا مه‌زن د ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دا دێ ئێنه زڤڕاندن.
وَءَاخَرُونَ ٱعۡتَرَفُواْ بِذُنُوبِهِمۡ خَلَطُواْ عَمَلٗا صَٰلِحٗا وَءَاخَرَ سَيِّئًا عَسَى ٱللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ ﴿١٠٢﴾
وهنده‌كێن دى ژ خه‌لكێ (مه‌دينێ) ويێن ل دۆر وڕه‌خان هه‌نه، ئعتراف ب گونه‌هێن خۆ كر و ژێ تۆبه‌كر وپه‌شێمان بوون، وان كارێ چاك -كۆ تۆبه وپه‌شێمانى وئعترافا ب گونه‌هێیه- د گه‌ل كاره‌كێ دى يێ خراب -كو خۆڤه‌كێشانا ژ ده‌ركه‌فتنا د گه‌ل پێغه‌مبه‌رى بوو وكارێن دى يێن خراب- تێكه‌لی ئێك كرن، به‌لكى كو خودێ به‌رێ وان بده‌ته تۆبێ وتۆبا وان قه‌بويل بكه‌ت. هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێبره بۆ به‌نییێن خۆ، يێ دلۆڤانكاره ب وان.
خُذۡ مِنۡ أَمۡوَٰلِهِمۡ صَدَقَةٗ تُطَهِّرُهُمۡ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيۡهِمۡۖ إِنَّ صَلَوٰتَكَ سَكَنٞ لَّهُمۡۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿١٠٣﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ژ مالێ ڤان تۆبه‌كه‌رێن باشى وخرابى تێكه‌لی ئێك كرين خێره‌كێ وه‌ربگره كو ئه‌و پێ ژ پيساتییا گونه‌هێ پاقژ ببن، و ژ ده‌رجێن دوڕوییان بلند ببنه ده‌ره‌جێن دلسۆزان، وتو دوعا وداخوازا ژێبرنا گونه‌هان بۆ وان بكه، هندى دوعايێن ته‌نه دلۆڤانى ودلڕه‌حه‌تییه بۆ وان. وخودێ گوهدێرێ هه‌ر دوعا وگۆتنه‌كێیه، یێ پڕزانايه ب حال وئنیه‌تێن به‌نییان، وئه‌و جزایێ هه‌ر ئێكى ل دویڤ كارێ وى دده‌ت.
أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ هُوَ يَقۡبَلُ ٱلتَّوۡبَةَ عَنۡ عِبَادِهِۦ وَيَأۡخُذُ ٱلصَّدَقَٰتِ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٤﴾
ئه‌رێ ما ئه‌وێن هه یێن خۆ ژ جيهادێ دایه پاش، وخه‌لكێ دى ژى، نه‌زانییه كو هندى خودێیه ئه‌و ب تنێیه يێ تۆبێ ژ به‌نییێن خۆ قه‌بويل دكه‌ت، وخێران وه‌ردگرت وجزايێ وان دده‌ت، وهندى خودێیه ئه‌وه پڕتۆبه‌وه‌رگرێ دلۆڤانكار.