قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ١٠٧
سورەتا طه · ئایەتا ١٠٧ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلۡجِبَالِ فَقُلۡ يَنسِفُهَا رَبِّي نَسۡفٗا ﴿١٠٥﴾
ومللهتێ ته -ئهى پێغهمبهر- پسيارا چيايان ژ ته دكهن كانێ دويماهییا وان ل ڕۆژا قيامهتێ دێ چ بت، تو بێژه وان: خودايێ من وان ژ جهێ وان دئينتهدهر ووهكى باى لێ دكهت.
فَيَذَرُهَا قَاعٗا صَفۡصَفٗا ﴿١٠٦﴾
ڤێجا ئهو هنگى عهردى دكهته عهردهكێ ڕاست وحلی يێ بێ شينكاتى.
لَّا تَرَىٰ فِيهَا عِوَجٗا وَلَآ أَمۡتٗا ﴿١٠٧﴾
يێ بهرێ خۆ بدهتێ نه چو خوارییێ لێ دبينت ونه چو جهێن نزم وبلند دبينت.
يَوۡمَئِذٖ يَتَّبِعُونَ ٱلدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُۥۖ وَخَشَعَتِ ٱلۡأَصۡوَاتُ لِلرَّحۡمَٰنِ فَلَا تَسۡمَعُ إِلَّا هَمۡسٗا ﴿١٠٨﴾
وێ ڕۆژێ خهلك دويكهفتنا گازيكهرى دكهن، دا بۆ قيامهتێ ڕاوهستن، وان ژبلی دويكهفتنا وى چو ڕێ نينن بهرێ خۆ بدهنێ؛ چونكى ئهو ل بهر خهلكى ههمییێ حهقى وڕاستییه، و ژ ترسا خودايێ پڕدلۆڤان دا ههمى دهنگ كزبوون، ڤێجا ژ دهنگهكێ نزم پێڤهتر ته گوهـ ل چو نابت.
يَوۡمَئِذٖ لَّا تَنفَعُ ٱلشَّفَٰعَةُ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَرَضِيَ لَهُۥ قَوۡلٗا ﴿١٠٩﴾
وێ ڕۆژێ مههدهر مفايێ مرۆڤهكى ناكهت، وهسا تێ نهبت خودايێ پڕدلۆڤان دهستويرییێ بدهته مههدهرچى، و ژ وى ڕازى ببت يێ مههدهر بۆ دئێتهكرن، وژبلی خودان باوهرێ دلسۆز ئهو بۆ ئێكى نابت.