قورئانا پیرۆز › سورەتا طه › ئایەتا ١٠٨
سورەتا طه · ئایەتا ١٠٨ ب تەفسیرا کوردی
Taha
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَيَذَرُهَا قَاعٗا صَفۡصَفٗا ﴿١٠٦﴾
ڤێجا ئهو هنگى عهردى دكهته عهردهكێ ڕاست وحلی يێ بێ شينكاتى.
لَّا تَرَىٰ فِيهَا عِوَجٗا وَلَآ أَمۡتٗا ﴿١٠٧﴾
يێ بهرێ خۆ بدهتێ نه چو خوارییێ لێ دبينت ونه چو جهێن نزم وبلند دبينت.
يَوۡمَئِذٖ يَتَّبِعُونَ ٱلدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُۥۖ وَخَشَعَتِ ٱلۡأَصۡوَاتُ لِلرَّحۡمَٰنِ فَلَا تَسۡمَعُ إِلَّا هَمۡسٗا ﴿١٠٨﴾
وێ ڕۆژێ خهلك دويكهفتنا گازيكهرى دكهن، دا بۆ قيامهتێ ڕاوهستن، وان ژبلی دويكهفتنا وى چو ڕێ نينن بهرێ خۆ بدهنێ؛ چونكى ئهو ل بهر خهلكى ههمییێ حهقى وڕاستییه، و ژ ترسا خودايێ پڕدلۆڤان دا ههمى دهنگ كزبوون، ڤێجا ژ دهنگهكێ نزم پێڤهتر ته گوهـ ل چو نابت.
يَوۡمَئِذٖ لَّا تَنفَعُ ٱلشَّفَٰعَةُ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَرَضِيَ لَهُۥ قَوۡلٗا ﴿١٠٩﴾
وێ ڕۆژێ مههدهر مفايێ مرۆڤهكى ناكهت، وهسا تێ نهبت خودايێ پڕدلۆڤان دهستويرییێ بدهته مههدهرچى، و ژ وى ڕازى ببت يێ مههدهر بۆ دئێتهكرن، وژبلی خودان باوهرێ دلسۆز ئهو بۆ ئێكى نابت.
يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِۦ عِلۡمٗا ﴿١١٠﴾
خودێ وى تشتێ ل بهراهییا خهلكى ژ كارێ قيامهتێ ووى تشتێ ل پشت وان ژ كارێ دنيايێ دزانت، وچێكرییێن وى ب زانينا خۆ دۆرێ ل وى ناگرن.