قورئانا پیرۆز › سورەتا يس › ئایەتا ٣٧
سورەتا يس · ئایەتا ٣٧ ب تەفسیرا کوردی
Ya-Sin
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لِيَأۡكُلُواْ مِن ثَمَرِهِۦ وَمَا عَمِلَتۡهُ أَيۡدِيهِمۡۚ أَفَلَا يَشۡكُرُونَ ﴿٣٥﴾
ئه‌و هه‌مى؛ دا خه‌لك ژ به‌رهه‌مێ وى بخۆن، وئه‌و نه ب ده‌ست وزه‌ندكێن وانه به‌لكى ژ دلۆڤانییا خودێیه ب وان، ئه‌رێ ڤێجا ما ئه‌و شوكرا خودێ سه‌را ڤان قه‌نجییێن نه‌ئێنه هژمارتن ناكه‌ن؟
سُبۡحَٰنَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلۡأَزۡوَٰجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلۡأَرۡضُ وَمِنۡ أَنفُسِهِمۡ وَمِمَّا لَا يَعۡلَمُونَ ﴿٣٦﴾
يێ پاك بت ئه‌و خودايێ مه‌زن يێ هه‌مى ڕه‌نگ ژ شينكاتییێ عه‌ردى ئافراندين، و ژ وان ب خۆ ژى نێر ومێ داين، و ژ وان چێكرییێن خودێ يێن دى ژى يێن ئه‌و پێ نه‌زانن. خودێ ب تنێ ئافراندن كرییه، ڤێجا نه يا د جهێ خۆ دايه شرك ب وى بێته‌كرن.
وَءَايَةٞ لَّهُمُ ٱلَّيۡلُ نَسۡلَخُ مِنۡهُ ٱلنَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظۡلِمُونَ ﴿٣٧﴾
وئه‌ڤ شه‌ڤا ئه‌م ڕۆژێ ژێ ڤه‌دكه‌ين، ڤێجا خه‌لك دميننه د تارییێ دا، نيشانه‌كه بۆ وان ل سه‌ر ته‌وحيد وشيانا خودێ.
وَٱلشَّمۡسُ تَجۡرِي لِمُسۡتَقَرّٖ لَّهَاۚ ذَٰلِكَ تَقۡدِيرُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡعَلِيمِ ﴿٣٨﴾
وڕۆژ ژى نيشانه‌كه بۆ وان ئه‌و بۆ جهه‌كێ لێ ئاكنجيبوونا خۆ دچت، يێ خودێ بۆ داناى ئه‌و دێ گه‌هتێ وژێ نابۆرت، ئه‌و قه‌ده‌ر وپێكئينانا خودايێ زاله، پڕزانايێ كو تشته‌ك ل به‌ر علمێ وى نه‌ئێته ڤه‌شارتن.
وَٱلۡقَمَرَ قَدَّرۡنَٰهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَٱلۡعُرۡجُونِ ٱلۡقَدِيمِ ﴿٣٩﴾
وهه‌يڤ د ئافراندنا خۆ دا نيشانه‌كه بۆ وان، هه‌ر شه‌ڤه‌كێ مه جهه‌كێ بۆ داناى، ل ده‌سپێكێ يا زراڤه وهه‌ر مه‌زن دبت حه‌تا گڕۆڤڕ دبت، پاشى جاره‌كا دى زراڤ دبت حه‌تا وه‌كى وى چه‌قێ دارقه‌سپێ لێ دئێت ئه‌وێ ژ به‌ر كه‌ڤناتییا وى هشك بووى ووه‌كى كڤانه‌كى لێ هاتى.